فرنگیس

و این مدت elantris رو خوندم. مثل همیشه دنیاسازی برندن حرف اول رو می‌زد. و قشنگ بود. معلوم بود کتاب اولشه ولی خوب بود. باز هم یکم معمایی طور بود. شخصیت‌ها رشد داشتن، مثل میست‌بورن درگیری درونی، وجودی، فلسفی. همه چی مرحله به مرحله و با نظم جلو می‌رفت. بعد اینکه برندن همیشه بین شخصیت‌ها یه قهرمان زن باهوش و مستقل و سرکش داره. نازی

و راحت‌الحلقوم.

هم محتوا داشت هم دوپامین. Yay

لعنت خیلی خفن بود

و چون از رقبای آکوتاره بذار این رو بگم که این منسجم تره. و yearning داره‌ها. البته در مقایسه با جلد دوم آکوتار نمی‌دونم چی بگم ولی فورث رو فکر می‌کردم خب باشه، جلد اول come clean بیاین با هم دیگه بقیه جلدا احتمالا بورینگ بشه. ولی pace رو خوب نگه داشت. و آره تموم هم نشده و من زنده‌ام و مشکلی ندارم و صبورانه منتظر جلد بعدی‌ام. onix storm جای خیلی خوبی ام تموم شد😂😭

خیلی وقت بود fourth wing رو می‌دیدم و در خودم نمی‌دیدم بخونمش فکر می‌کردم overratedهه یا صرفا بخاطر رومنسش طرفدار زیاد داره. اول اینکه خیلی خوشحالم که همه خوبان رو یه جا نخوندم و یدونه برای سال بعدش نگه داشتم. دو اینکه، وای بله! رومنسش خوووب بود. ولی خیلی بیشتر از رومنسه. سیاسیه، پر از ماجراجوییه، اژدها داره! لعنت. 😂😂 و اول هر فصل هم یه متن مخصوص و مرتبط داره. ( از اینا خیلی دوست دارم.)

“He’s mad?” Raoden asked, crouched outside the window they were using to spy on Aanden’s court. “We each have our own way of dealing with death, sule,” Galladon whispered. “The rumors say Aanden’s insanity was a conscious decision. They say that after being thrown into Elantris he looked around and said, ‘There’s no way I can face this sane.’

https://t.me/farangious/507 🕊

عه برف