فرنگیس

یا Urd. ( به رسمِ استفاده از خداها و قسم‌های هرکتابی که دستم باشه.)

🥲🥲

بفرمایید راستی

از رنگ سمت راستیه راضی‌ام، خوشم میاد جلوی چشمم باشه.

یه آیفون می‌خوام از نقاشیام عکس بگیرم فقط سامسونگ میریند در آنچه با چشم می‌بینم😡

حیفه راجب Warbreaker هیچی نگفتم. همه رو تو نوت‌ شخصیم نوشتم. با دلی خوش، پنج ستاره‌ کامل به این کتاب می‌دم‌. آدیوگرافیکش هم بی تاثیر نبود.

حیفه راجب Warbreaker هیچی نگفتم. همه رو تو نوت‌های شخصیم نوشتم. با دلی خوش، پنج ستاره‌ کامل به این کتاب می‌دم‌. آدیوگرافیکش هم بی تاثیر نبود.

سعی می‌کنم دیگه اگه کفرم رو درآورد یا یه جایی هیجان انگیز بود نگه دارم نیام بگم.🧃

فصل ۱۳. بهتر شده. حالا موتیو شخصیتا یکم تکراری و دم دستیه. (چیزی که driveشون می‌کنه سمت هدف.) تو کتابای دیگه‌ش دیدم. ولی به جز این خوبه. از اینکه ساعاتی از روزم رو اونجا بگذرونم خوشم میاد. یه سری موجودات و قدرتا هم با آکوتار و ثاگ مشترکن. بی‌ربط هم نیستن به هم‌دیگه چون. هرچند که تو یه دنیا نیستن‌. شاید کرسنت‌سیتی خود بحث مولتی‌ورث رو پیش بکشه. بعد، آیا فکر می‌کردید از پری خوشگل‌تر پیدا نمی‌کنید؟ فرشته‌های اینجا. و خوناشام‌ها. اصلا همه خوشگلن اینجا. یه دنیاییه.

I guess?

خر گوشش درازه دیگه؟

Walking on dangerous grounds

چون الان فصل پنجم و سر پلات اعصابم خورده و جاجی شدم اینم بگم برم: راجب اینکه این همه موجود و قدرتای متفاوت که اینجا آورده، داشتم فکر می‌کردم ایول.. ولی... آیا از پس توضیح همشون بر میاد؟ یعنی قراره با نظم و قانع کننده هم باشه یا نه؟ سیستم جادویی آکوتار از این نظر ضعیف بود. اونجا کلا هفت تا court بود که توضیح شفافی برای قدرت هرکدوم وجود نداشت. اینجا که در مقایسه با اون clusterfuckعه. حیوان‌باربر‌دراز‌گوش تو حیوان‌باربر‌درازگوش.