ـــچــایخـــونـــهـــ

انسان دو آموزگار دارد ؛ ۱- آموزگار ۲- روزگار هرچه با شیرینی از اولی نیاموزی دومی به تلخی به تو می آموزد اولی به قیمت جانش دومی به قیمت جانت پ ن ؛ اینه زندگی ؟ :)

.امامیگویند،وصال‌مقصد‌عشق‌است.

امید آلوده به تردید و تردید آغشته به امید ..

• یکی خواه و یکی خوان و یکی جوی • پ ن ؛ لپ مطلب در کلاس استاد اسکندری :)

ارغوان ؛ میبینی ؟ به تماشاگه ویرانی ما آمده اند .. :)

قرار بوده عشق پناهگاه باشد ، یا که تابوت ؟

• عشاق را زبان شکایت بریده‌اند •

میگه دلت که گرفت با آسمونی ها صحبت کن این زمینی ها تو کار خودشونم موندن ..

بشر باید بیاموزد که توانایی رهایی از مصیبت مهم‌تر از کسب شادمانی است.

آرتور شوپنهاور

پرداخت بهای بهانه ، بازم پشتش بهانست .. پ ن ؛ دیدم که میگم #ع

شبت بلند :) غمت نیز ..🌱

بجای اینکه بدِ افراد و بگیم .. بگیم « انشالله خدا نجاتش بده » پ ن ؛ بین حق و باطل چهارانگشت فاصلست .. مولا علی (ع)

بدتر ز هجر ، از غم هجران نمردن است پ ن ؛ چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند :)

میگه ؛ آتش بدون دود نمی‌شود جوان بدون عشق .. 🌱 پ ن ؛ بازم برمیگردیم به جمله‌ی شهید بهشتی بزرگوار کِــــه : زندگی به عشق است :)