سُرَنْجْ🍊

درسی که در روزهای اخیر گرفتم و در موقعیت‌های مختلف امتحانش رو پس داده اینه که: a Bad “one” better than a Skipped “one”

وقتایی که امتحان دارم به این نتیجه می‌رسم که واقعا رشته‌ی جالبی دارم و پشیمون می‌شم که چرا در طول ترم درس نخوندم و از این موهبات الهی لذت نبردم. الآن پنج ترمه این قضیه داره تکرار می‌شه. همون شب امتحان هم به قصد لذت درس می‌خونم نه نمره.

یکی از چیزهایی که حالمو به هم می‌زنه بچه‌‌بازی‌هایی در قالب تلافیه. این دیر جواب داد من دیر جواب می‌دم، این یه بار پیام نداد من پیام نمی‌دم، مردم همیشه آنلاین نیستن. بزرگ شید.

واکنش دفاعی بدنم در مقابل تمام ناملایمات زندگی خوابه.

روح تمام شهدای عملیات کربلای ۴ شاد. :)

می‌خوام بگم چت جی‌پی‌تی واسم فال ورق بگیره، حافظ خیلی وقته همش ساز مخالف می‌زنه.

ممنون می‌شم برای منم دعا کنید خوشگلا.**

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست گفت با ما منشین، کز تو سلامت برخاست که شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشست؟ که نه در آخرِ صحبت به ندامت برخاست شمع اگر زان لبِ خندان به زبان لافی زد پیشِ عشاقِ تو شب‌ها به غَرامت برخاست در چمن بادِ بهاری ز کنار گل و سرو به هواداریِ آن عارض و قامت برخاست مست بگذشتی و از خلوتیانِ ملکوت به تماشایِ تو آشوبِ قیامت برخاست پیشِ رفتار تو پا برنگرفت از خِجلت سروِ سرکش که به ناز از قد و قامت برخاست حافظ این خرقه بینداز مگر جان ببری کآتش از خرقهٔ سالوس و کرامت برخاست

دنیا پر از آدم‌های خوبِ بی‌اعتماد به نفس و آدم‌های به درد نخورِ از خود راضیه.

من آن شعرم که او هرگز نمی‌خواند.

سالن مطالعه آفرینش رو به این خاطر دارم که بوی کتاب و لوازم‌التحریر می‌ده.

نه خواب راحتی دارم نه مایلم به بیداری

بخواب دخترم، چشمای خوشگلت خراب می‌شه.

من به خواب زمستانی رفتم، علاوه بر وقت‌هایی که واقعا خوابم، وقت‌هایی که بیدارم هم خوابم، تظاهر می‌کنم به بیداری.

تا یادم بمونه زخمامو نشون هرکسی ندم.