𓆩❤️🔥𓆪
Kanalga Telegram’da o‘tish
ִֶָ⊹
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
113
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-3667 kun
-37030 kun
Postlar arxiv
113
شــانه‌ت را دیــر آوردی، ســرم را بــاد بُرد... خِشــت خــشت و آجــر آجــر، پیــکرم را بــاد بُرد! مــن بــلوطی پیــر بــودم پای یــک کــوه بــلند، نیــمم آتــش ســوخت، نیــم دیگــرم را بــاد بُرد! از غــزل‌هــایــم فــقط خاکستــری مانــده بــه جــا، بیــت‌هــای روشــن و شعــله‌ورم را بــاد بُرد! بــا هــمین نیــمه، هــمین معمــولی ســاده بســاز، دیــر کــردی... نیــمه‌ی عاشــق‌تــرم را بــاد بُرد! بــال کــوبیــدم قفــس را بــشکنــم عمــرم گذشــت، وا نشــد... بــدتر از آن بــال‌وپــرم را بــاد بُرد!
113
من با نشدن بیگانه نیستم؛ رنجی اگر هست، از نشانه‌های دروغینِ شدن است.
از امیدهایی که بی‌ثمر می‌رویند، از خیال‌هایی که وانمود می‌کنند قرار است چیزی بشود، و از فکری که مدام وعده‌ی رسیدن می‌دهد و هیچ‌گاه نمی‌رسد.
فکرِ شدنی که هرگز حقیقت ندارد.
