غَرِیْبْ

خاکم به سر ای‌وای‌ که جان رفت و نمردم. _بیدل

پاشیدم

نبستم دل به مهر ديگران اما ز کوی تو ز بس نامهربانی ديدم ای نامهربان رفتم - هاتف اصفهانی

خوابیدم ، بیدار شدم یهو یکی تو سرم داره میگه : عادی جلوه میدی ولی عادی نیست😅

گویند که یارِ دگری جوی و ندانند بایست که قلبِ دگری داشته باشم - عماد خراسانی

هر شب تو رویای خودم آغوشت و تن میکنم

حالم یه طوریه که باید داریوش گوش کنم .

دو چشمِ مستِ تو شهری به غمزه‌ای ببرند کرشمه‌ی تو جهانی به یک نظر گیرد - سعدی

اما عزیز‌ من، من به تو بارها فرصت دادم تا رنجاندنم را جبران کنی؛ اما تو همان فرصت ها را هم صرف رنجاندن دوباره ام‌ کردی.

تو کل زندگیم از همه حس طرد شدن گرفتم.توام روش.

شاید مسئله بودن کس دیگه نباشه من اشتباه میکنم ولی بابت همه این روزایی که حالم بد بود دلم میخواست خودت یه زنگ بهم بزنی و نزدی منو از سر خودت باز کردی یادم میفته اینطوری یهو سرد شدنت غیب شدنت دلم میشکنه چون من نمیترسیدم که تورو از دست بدم میترسیدم که بهت آسیبی برسونم ولی تو دلم رو راحت شکستی منی که دوشت داشتم همه غماتو به جونم بگیرم تو خوب باشی

‏من آدم نرفتنم، ‏همیشه تلاش می‌کنم تا آخرین ذره‌ی احساسم پای آدما بمونم ولی وقتی دلسرد شدم، آتیشمم بزنن دیگه اون آدمی که برای خوشحالیشون هر کاری می‌کرد نمی‌شم.

می‌فهمم، عزیزِ ساده‌ی من، می‌فهمم. مایل بودی برای همیشه در چشم‌هایش زندگی کنی؛ اما می‌دانی که زندگی حوصله‌ی این غلط‌های زیادی را ندارد.

اعتماد نکنید

در نهایت پذیرفتم که حق با برلین بود؛ عشق ماندگار نیست. نباید به‌خاطرِ عشق، زندگی‌ات را به باد بدهی.

جنون پرستم و راه و روش نمی‌دانم به یار چون رِسم از خود رَوَم، سلام این است - اسیر شهرستانی

گر هر دو دیده هیچ نبیند به اتفاق بهتر ز دیده‌ای که نبیند خطای خویش - سعدی