غُر و غیره.

-

سرزمین رویاهام اونجاییه که توش پکِ شامپو، شامپو بدن، صابون، مام، بادی‌اسپلش و بادی‌میست‌ هایی تولید بشه که همه‌شون دارای یه رایحه واحد باشن.

-

جایی که حیفت می‌کنن نمون.

دردِ بی‌عشقیِ ما دید و دریغش آمد آتشِ شوق درین جانِ شکیبا زد و رفت

آتش.

این آقاهه توو این سریال گفت: دلیل این که زمین رو انسان‌ها مدیریت می‌کنن اینه که انسان ذاتاً معناساز و قصه‌گو طراحی شده.

رندوم.

امروز فنجون طلام از دستم افتاده.

دلم برای معین گوش دادن و هم‌زدنِ مایع کیک تنگ شده. کاش زندگی خاکستری بزرگسالی دست از سرم برداره.

خدایا اگه دوسم داری یه نشونه بفرست. نشونه‌ای که خدا می‌فرسته:

می‌خوام طلا بخرم. آماده هرگونه نوسان شدید توو بازار طلا باشید.

فیلمی که قرار بود حواسم رو از خاورمیانه پرت کنه:

از کالکشنِ «کاش مالِ من بود»: https://www.instagram.com/noneul__?igsh=MTh3anpwaTY2NGo2bw==

سوگ مثل اکلیل است. هیچ‌وقت کامل نمی‌رود. یک روز، بی‌هوا یک‌ دانه ریزش را‌ می‌بینی. روی گردنت، بالای‌ پلکت، روی گونه‌ات، یا یک جای غیرمنتظره از صورتت. کوچک است، خیلی کوچک، اما جوری برق می‌زند که‌ مستقیم می‌رود توی چشمت و هرکسی که نگاهت کند نور آن را می‌بیند.