| آرت‌پیسکو |🎭🧠

تهش رفتم انسانی،رفتم دنبالِ علاقه‌م، و بازم توی مدرسه‌ی سمپاد بابام ناراحت بود که نرفتم تجربی ولی من خوشحال بودم که بالاخره میتونم برم دنبالِ یکی از علایقم،حالا چرا هنرستان نرفتم؟دیگه خانواده اینقدر که همراهی نمیکنن جانم😔😂 همین انسانی هم برام غنیمت بود.. همزمان با درسم فوتسال هم ادامه دادم کنارِ فوتسال هم رفتم موی‌تای،خشن‌ترین ورزشِ دنیا😂🔥 برای هنر هم میرفتم کلاسِ گیتار کنارشم میخوندم سالِ کنکور شد،یادمه وقتی رتبه‌ی کنکورم رو به بابام گفتم و با خوشحالی گفتم من روانشناسیِ اصفهان که هدفم بود رو میارم، نه گذاشت نه برداشت، با ناراحتی گفت بیشتر خونده بودی بهتر میشدی من نابود شدم بچه‌ها این جمله تا دمِ مرگ یادم نمیره، از اون به بعد فقط درس خوندم، خواستم بابام بهم افتخار کنه، دیگه نگه اگه بیشتر خونده بودی بهتر میشدی فارغ‌التحصیل شدم و توی جشن،اشکِ شوقِ بابام رو دیدم،و اون لحظه تنها لحظه‌ای توی عمرم بود که به خودم افتخار کردم:) ولی میدونید چیه؟ توی جشنِ فارغ‌التحصیلی اسمِ منو به عنوانِ ورزشکارترین دانشجوی ورودیِ۱۴۰۰، و یکی از کسایی که استعدادِ پنهان دادن توی ورودی(به خاطر نوازندگان و خوندنم) خوندن و من وقتی رفتم رویِ استیج،بازم به خودم افتخار کردم،چون بازم همزمان با درس،برایِ علایقم جنگیدم:)

ولی کسی منو ندید بچه‌ها، من تویِ ریاضی افتضاح بودم، واقعا هیچی نمیفهمیدم هیچی ولی خانوادم حتی برای اینکه من ریاضیم قوی بشه،به زور بردنم کلاسِ شطرنج😂 هیچوقت یادم نمیره که چقدر بابام دعوام می‌کرد سر اینکه نه توی شطرنج خوب بودم نه ریاضی😂💔 بعدا به زور آزمونِ تیزهوشان دادم، و حدس بزنید چی؟ قبول شدم،با اینکه حتی یک‌سوالِ ریاضی هم جواب نداده بودم،هر چی جواب دادم برای علوم و خلاقیت و اینا بود، ولی اون‌زمان خیلی خوشحال بودم، چون مامان بابام خوشحال بودن احساس میکردم برای اولین بار بهم افتخار میکنن ولی خودم نابود شدم، من مجبور بودم ریاضی،فیزیک و شیمی بخونم درسایی که هیچی،واقعا هیچی ازشون نمیفهمیدم با گریه درس میخوندم من، سالِ هفتم کم آوردم،خسته شدم،گفتم بیخیال نمیخوام کسی بهم افتخار کنه،دیگه درس نخوندم ولی از سالِ هشتم بازم خوندم، شبا بیدار میموندم هر جوری شده بود خودمو کشوندم بالا سالِ نهم توی انتخابِ رشته، توی تجربی و ریاضی الف آورده بودم😂🔥

من واقعا توی هنر و ورزش استعداد داشتم، از همون بچگی متفاوت بودم، من از ۴ سالگی فوتبال بازی میکردم فوتبال میدیدم،کیف میکردم از ۷ سالگی ادایِ بازیگرا رو درمیاوردم دیالوگاشونو میگفتم،با ژستِ خودشون مثلا از ۱۱ سالگی با انیمیشنِ فروزن عاشقِ خوندن شدم آهنگِ let it go رو با گوشی ضبط میکردم، وقتایی که تنها بودم پلی میکردم و روش میخوندم مینشستم داستانای حدید خلق میکردم از فروزن و هر هفته پنجشنبه‌ها با دختر عموم اون داستانِ جدید رو بازی میکردیم،من السا بودم،اونم آنا :))) من عاشقِ هنر بودم، عاشقِ ورزش بودم، من همه‌ی ورزشا رو امتحان کردم حتی رزمی،موی تای میرفتم من زنگ‌های ورزش بهشتِ من بودن،بهشتاااا زنگ‌های هنر هم البته🤌🏻

واقعا چی میشد اگه مامان‌باباهای ما، از همون اول اینو تو مغزِ ما فرو نمیکردن که “اگه درس نخونی هیچی نمیشی” چی میشد اگه درک میکردن استعدادِ همه توی “درس” نیست؟ اگه درک میکردن همه قرار نیست توی ریاضی،ادبیات،فیزیک،زیست یا… خوب باشن شاید بعضی‌ها هم توی هنر خوبن یا بعضی‌ها استعدادشون زنگِ ورزش دیده میشه جدا میگم… اونموقع من و امثالِ من الان شب و روزشون با استرسِ اینکه “چی میشه اگه کنکور قبول نشم؟” نمیگذشت و مثلِ آدم از زندگی‌شون لذت میبردن:)

این روزا بیخودی هی رقصم میایه💃🏻💃🏻

البته این موضوعات بحران نیستن دیگه برای من عادتِ ماهانه ان😂 اگه چند وقت پشتِ هم سالم باشم همه نگران میشن واقعا😔😂

پایم پیچ خورده است و کمرم هم دارد نصف می‌شود بحرانِ ۲۳ سالگی😔

سلام سلااام🥹🤍

وای هی میگم سید محمد، یادم به لادن و سید‌علی میوفته😭😂😂

دلتون بسوزه دوست‌پسرِ من منو از شرِ جنا نجات میده،سوپر هیروی من😔😔

سید محمد چرا فالور نداره😔 باید فالوش میکردم؟😔

خدایا شکرت؛

به بقیه دوست‌پسرایِ آینده‌شون ریکوئست میدن به منم سید محمد😔🙏🏻

بازم با این خانومی بهتون شب‌بخیر میگم💫؛

چون‌که دنیـز خیلی کیوته عای😭😂🤌🏻

تابستون فقط دارم شربت میخورم، شربتِ آبلیمو،شربتِ آلبالو، شربتِ خاکشیر تهشم برای جلوگیری از گرمازدگی،دیابت میگیرم😂🔥

امشب شامِ پرکالری خوردم و طبیعتاً عذاب وجدان دارم براش😂😭 ولی صبح ۳۰ دقیقه رفتم تردمیل، عصر هم ۲۰ دقیقه پیاده‌روی کردم و الان دیگه جدا زانو و کمرم نمیکشه ورزشِ دیگه‌ای بکنم🫠