Just Spain without S

من تو رو می‌شناختم از لابه‌لای سردرگمی و روشنایی روزهای تابستون، میان ساقه های چمن ها مثل چتری بودی برام برای سقوط آزادِ بی‌خیالِ جوونی صدای قدم‌های پابرهنه‌ات رو از حفظ بودم همون وقتی که بی‌پروا می‌دویدی خیلی وقت گذشته زندگی بلده اون روزها رو پشت سر بذاره و مارو از هم دور کنه اما وقتی امشب دیدمت یادم افتاد که چقدر دوستت داشتم این حس درست وقتی برگشت که باید برمی‌گشت دیدمت، ایستاده کنار پنجره، توی نور با همون لبخند همیشگی رفیق... چه قدر گذشته؟ اما می‌دونستم می‌شناختمت می‌دونستم، می‌شناختمت