›کاسِرُ الأَصْنام
Kanalga Telegram’da o‘tish
محل اجتماع رافضیون پیرو طریقت حق
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
270
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
+27 kun
+230 kun
Postlar arxiv
پاداش اشک ریختن برای اهل بیت علیهم السلام
محمّد بن مسلم از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه:پدرم علىّ بن الحسين عليه السّلام مى‌فرمود:
هر مؤمنى كه براى كشته شدن امام حسين عليه السّلام(آن چنان) بگريد تا قطرات اشك بر گونه‌اش جارى شود،خداوند او را در غرفه‌هاى بهشتى جاى مى‌دهد تا براى مدّتهاى طولانى در آن سكونت كند؛
و هر مؤمنى كه به خاطر آزار و اذيّتى كه در دنيا به ما(اهل بيت)رسيده،بگريد و قطرات اشك او بر گونه‌اش جارى شود،خداوند او را در بهشت در جايگاه صدق جاى مى‌دهد؛
و هر مؤمنى كه به خاطر ما(و دفاع از آرمانهاى مقدّس ما) رنجی ببيند و اشك او بر رخساره‌اش جارى شود،خداوند او را از اذيت و رنج دور مى‌سازد و او را در روز قيامت از خشم خود و آتش جهنم ايمن مى‌گرداند.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ يَقُولُ:
أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ لِقَتْلِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ بَوَّأَهُ اَللَّهُ تَعَالَى بِهَا فِي اَلْجَنَّةِ غُرَفاً يَسْكُنُهَا أَحْقَاباً
وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدَّيْهِ فِيمَا مَسَّنَا مِنَ اَلْأَذَى مِنْ عَدُوِّنَا فِي اَلدُّنْيَا بَوَّأَهُ اَللَّهُ مَنْزِلَ صِدْقٍ
وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ مَسَّهُ أَذًى فِينَا فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ مِنْ مَضَاضَةٍ أَوْ أَذًى فِينَا صَرَفَ اَللَّهُ مِنْ وَجْهِهِ اَلْأَذَى وَ آمَنَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مِنْ سَخَطِ اَلنَّارِ .
📗ثواب الأعمال و عقاب الأعمال ج۱ ص۸۳
تفاوت میان نیهیلیسم مطلق و مقام فنا به باریکی حجاب میان خالق و مخلوق، و به عظمت خداست...
What do you think keeps that pure, sacred love from the beginning alive for years and years? So many people have lost it...
...سر در حلقوم چاه می‌برد و می‌گریست. چه فاجعه‌ای است در آن لحظه که یک مرد می‌گرید! چه فاجعه‌ای!...
- علی شریعتی
موج‌های دریا بسیار بی‌قرارتر از نوسانات آب یک لیوان‌اند؛
با این حال، همان دریا در ژرفای خود آرامشی نهفته دارد که با هیچ سکونی سنجیدنی نیست.
قطره‌ای باران، اگر بر سطح دریا فرود آید، تلاطمی بزرگ‌تر می‌آفریند تا زمانی که بر آب یک لیوان می‌چکد؛
با این همه، پایداری و ثبات دریا همیشه بیشتر از آن آب ساکن است.
هرچه نفس انسان ژرف‌تر شود، هم آرام‌تر است و هم بی‌قرارتر؛
در دل او، وسعت و تناقض، هم‌زمان لانه گزیده‌اند.
می‌گویند خداوند رحمان و رحیم است.
پس چرا به من پدر و مادری می‌دهد که روزی از من خواهد گرفت و خواهری می‌دهد که روزی دیگر با او نخواهم بود؟! چرا مرا عاشق کسی می‌کند که روزی مرگ میان ما جدایی می‌افکند و چرا زندگی به من می‌دهد که روزی دیگر آن را نخواهم داشت؟!
می‌توانم ساعت‌ها برایتان نسخه‌ها بگویم!
اما به خود که نگاه می‌کنم می‌بینم که آری...
به راستی او رحمان و رحیم است...
او هرگز چیزی به من نداده بود که بخواهد از من بگیرد و این‌ها همه توهم مالکیت من است...
من همیشه هیچ بوده‌ام و هیچ خواهم ماند...
و این حقیقت تلخی است که نمی‌خواهم قبول کنم...
مورد عنایت قرار گرفتن باسن سُنّی
مردی از پیروان معاویه به چنگ مردی افتاد. مرد گفت یا راضی به وطی شو (مفعول شو) و یا معاویه را دشنام خواهم داد.
سنی گفت: صبر به زخم ایر (آلت) آسانتر است از شنیدن دشنام به خال المومنین. پس تن در داد و در اثنای آورد و برد (😂) میگفت: خدایا این کار من در راه معاویه کم است!
پ ن:
وقتی باسنت میخاره ولی از معاویه مایه میزاری :)
تازه میگفت این کمه بیشتر دلش میخواست :)
#عمری_فان
#سنت_دروغین
Repost from ›کاسِرُ الأَصْنام
دوستان این لینک گروه ما در
پلتفرم روبیکا است درصورت قطع شدن نت بین المللی اینجا منتظر تون هستیم
📌➦ https://rubika.ir/joing/+IDGDGBBH0WPMEBTTXJIJAJMJXYSDAHCB
به‌مؤسسه‌فضائل‌الشیعه،بپیوندید🌹💛
ما ایستاده اشک می‌ریزیم
ایستاده زخم می‌خوریم
و ایستاده به آغوش مرگ می‌رویم...
تنها بر سر سجاده است
که ما را خمیده می‌بینید...
خداوند وعده داده است که خود به تنهایی انسان باتقوا را هدایت می‌کند؛ پس من نیز هرگاه به عقب رانده شدم تقوا پیشه می‌کنم.
و چه خودخواهم من که حتی تقوا را هم برای خود می‌خواهم و نه خدا!
و این خود به تنهایی من را در تمام این سال‌ها به عقب راند...
می‌گویند خداوند عاشق بنده‌اش است
نگاهی به خود می‌اندازم و تعجب می‌کنم که خداوند در من چه دیده است که عاشق من است؟ من که از خود هیچ ندارم...
و همانجا بود که عظمت خالق را یافتم
او از شدت لطف و کرم عاشق چیزی است که حتی وجود خود را هم در دست ندارد...
مَنْ عَشِقَ فَعَفَّ وَکَتَمَ وَصَبَرَ ثُمَّ مَاتَ مَاتَ شَهِیداً
بحار الأنوار، علامه مجلسی، جلد ۷۶، صفحه‌ی ۱۳۲.
