Sueño

ادمایی باهاشون از ارزوهات میگی >>>>>>>>

هیچ پرچمی به اندازه‌ای بزرگ نیست که شرم کشتن مردم بی‌گناه را بپوشاند.

کیک شکلاتی ، کوکی و مقدار زیادی گوشت میخوام

به تو نامه می‌نویسم، به نشانیِ جایی که دیگر نیستی. از آن روز که رفتی، خوشبختی هم بار بست و به میان قصه‌های ناتمام پناه برد. من مانده‌ام، شمعی که تا صبحِ حسرت می‌سوزد و هیچ‌کس نمی‌پرسد چرا هنوز روشن است. تو همیشگی‌ترین عشقِ منی، حتی در غیاب؛ حتی در سکوتی که اسمت را تکرار می‌کند. برای شما.

به تو نامه می نویسم ای عزیز رفته از دست ای که خوشبختی پس از تو گم شد و به قصه پیوست ای همیشگی ترین عشق در حضور حضرت تو ای که می سوزم سراپا تا ابد در حسرت تو

بله به اخلاقم نگاه نکنین، من یه موجود بسیار لوس و بوس بوسی و بغلی و احساساتی ام

+از ناامیدی بدتر داریم؟ -امیدواری اشتباه.

بچها میدونستین کودکان مظلوم فلسطینی بعد ۳ سالگی وارد ۴ سالگی میشن؟

بچه‌ها میدونستید مردم غزه غذا ندارن بخورن؟

ما بازماندگان ،مردمانی هستیم که هر روز صبح اعدام میشویم.. اما نمیمیریم

۹ ماه اعدام کردند که بگویند دی ماه نکشتیم ...

دخترا به ظاهر دارن آشپزی ميكنن، خونه تميز ميكنن يا ظرف ميشورن. ولى در واقع دارن تلاش ميكنن از فروپاشی روانى جلوگیری كنن.

اولین بار که شاهنامه خواندم را به یاد دارم البته اولین بار شاهنامه را شنیدم سواد نداشت خوب که فکر‌میکنم فقط میتوانست اسم خودش را بنویسد اما شاهنامه را از بر بود نقالی تار و پود وجودش را فرا گرفته بود با صدایی رسا رجز خوانی میکرد گاه بغض میکرد ، گاه غمگین میشد و گاهی نیز با صدایی امیخته با هیجان درونی از نبرد ها میگفت در اخر با لحنی بغض آلود از خوان هشتم اخوان میگفت .. سن و سالی نداشتم آن زمان نمیدانستم روزی خود درگیر خوان هشتم میشوم آتش رشت سیاوش ها را سوزاند تیر سینه آرش را نشانه گرفت منیژه به داغ بیژن گیس برید کاوه با دستان خالی به جنگ ضحاک رفت اما اینبار کسی شاهنامه را نخواند ما آن را زندگی کردیم جان دادیم گیس بردیم جنگیدیم و حالا در انتهای خوان هشتم اینبار فردوسی برای گرفتن انتقام باستانی خودش به میدان خواهد آمد تا ما پیروز این نبرد باشیم

اولین بار که شاهنامه خواندم را به یاد دارم البته اولین بار شاهنامه را شنیدم سواد نداشت خوب که فکر‌میکنم فقط میتوانست اسم خودش را بنویسد اما شاهنامه را از بر بود نقالی تار و پود وجودش را فرا گرفته بود با صدایی رسا رجز خوانی میکرد گاه بغض میکرد ، گاه غمگین میشد و گاهی نیز با صدایی امیخته با هیجان درونی از نبرد ها میگفت در اخر با لحنی بغض آلود از خوان هشتم اخوان میگفت .. سن و سالی نداشتم آن زمان نمیدانستم روزی خود درگیر خوان هشتم میشوم آتش رشت سیاوش ها را سوزاند تیر سینه آرش را نشانه گرفت منیژه به داغ بیژن گیس برید کاوه با دستان خالی به جنگ ضحاک رفت اما اینبار کسی شاهنامه را نخواند ما آن را زندگی کردیم جان دادیم گیس بردیم جنگیدیم و حالا در انتهای خوان هشتم اینبار فردوسی برای گرفتن انتقام باستانی خودش به میدان خواهد آمد تا ما پیروز این نبرد باشیم

ولی وایب چنل خوابگرد یه جور دیگه برام قشنگه🫠