Silencia

از کجا می‌فهمی «وفاداری به اصولت» تبدیل به «ناتوانی در پذیرفتن اشتباه» نشده؟

عنوان موزیک Hybrisma را در یونان باستان معمولاً «غرور»، «تکبر» یا «خودبزرگ‌بینی» ترجمه می‌کنند، اما معنای تاریخی‌اش شدیدتر از صرفاً مغرور بودن است؛ با تجاوز از حد، گستاخی، تحقیر یا اعمال خشونت و بی‌حرمتی نسبت به دیگری ارتباط دارد. غرور می‌گوید: «فکر می‌کنم حق با من است.» اما Hybris یک قدم جلوتر می‌رود: «امکان ندارد حق با من نباشد.» و این تفاوت کوچکی نیست. چون تا وقتی احتمال می‌دهی اشتباه کنی، هنوز می‌توانی گوش بدهی. هنوز می‌توانی تغییر کنی. شاید خطرناک‌ترین لحظه در شکل‌گیری یک هویت همین باشد: انسان می‌تواند در جست‌وجوی حقیقت، آن‌قدر مطمئن شود که دیگر حقیقت را نبیند. جامعه هم می‌تواند دچار Hybris شود. دین هم می‌تواند. علم هم می‌تواند. حتی اخلاق هم می‌تواند. هر چیزی که در ابتدا برای فهم جهان ساخته شده، اگر تبدیل شود به: «من پاسخ نهایی را دارم» می‌تواند خطرناک شود. چون آن لحظه دیگر هدف پیدا کردن حقیقت نیست. هدف اثبات خود است.

Artist: Daturah Track: Hybrisma Album: Reverie Country: 🇩🇪 Genre: #PostRock Year: 2008

کلمه Little Boy اسم بمبی بود که روی هیروشیما انداخته شد. اسمش عجیبه؛ چیزی با نام یک کودک، برای گرفتن آینده‌ی هزاران انسان ساخته شده بود. به نظرم raven wings هم تصویر همین تناقضه؛ چیزی که از آسمان میاد،اما به‌جای امید، مرگ رو با خودش حمل می‌کنه. وقتی درباره‌ی یک فاجعه حرف می‌زنیم، معمولاً از تعداد کشته‌ها می‌گیم. از تاریخ.از اعداد. ولی چیزی که هیچ آماری نمی‌تونه اندازه بگیره، تعداد زندگی‌هایی‌ که فرصت نکردن اتفاق بیفتن. آدم‌هایی که قرار بود عاشق بشن. بچه‌هایی که قرار بود بزرگ بشن. رویاهایی که قرار بود به واقعیت تبدیل بشن. شاید مرگ فقط پایان چیزی که بوده نیست؛ گاهی پایان تمام چیزهایی‌ـه که می‌توانست باشد. و شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا همین باشد.

Artist: Crows in the Rain Track: Little Boy on Raven Wings Part 1 Album: Sorrow for an Unfinished Dream Country: Iran 🦁☀️ Genre: #PostRock Release Year: 2019

«ظاهر و باطنم در یک نقطه ایستاده‌اند، اما کیلومترها از هم فاصله دارند.»

جهان امروز مدام هویت ما را به سمتی هل می‌دهد؛ درست یا غلط. جامعه، آدم‌ها، انتظارات و قضاوت‌ها... انگار همیشه چیزی وجود دارد که می‌خواهد تو را متقاعد کند آن چیزی که هستی کافی نیست. و گاهی برای حفظ خودت تصمیم می‌گیری آدم‌های کمتری را وارد دنیایت کنی، تنهاتر باشی و فاصله بگیری. اما همان‌جا هم برچسب می‌خوری: منزوی. عجیب. ضداجتماعی. شاید یکی از سخت‌ترین کارهای زندگی امروز همین باشد: اینکه بفهمی تا چه اندازه می‌توانی از هویت و اصولی که برای خودت ساخته‌ای محافظت کنی، بدون اینکه برای پذیرفته شدن، خودت را تغییر بدهی. فکر می‌کنم آدم‌هایی که دنبال چیزهای عمیق‌تر و معنادارترند، بیشتر با این تضاد روبه‌رو می‌شوند؛ چون همیشه بین چیزی که واقعاً می‌خواهند و چیزی که از آن‌ها انتظار می‌رود فاصله‌ای وجود دارد. و شاید همان دو نقطه همین باشند: کسی که واقعاً هستی، و کسی که جهان از تو می‌خواهد باشی.

Artist: David Gilmour . Romany Gilmour Track: Between Two Points Album: Luck and Strange Country: United Kingdom 🇬🇧 Genre: #Rock Release Year: 2024

بعضی از احساسات را نمی‌شود دفن کرد. چون هرچقدر هم رویشان خاک بریزی، هنوز می‌دانی کجا دفنشان کرده‌ای؛ می‌توانی برگردی، خاک را کنار بزنی و دوباره به آن‌ها برسی. شاید برای همین، رها کردن از دفن کردن سخت‌تر باشد. وقتی چیزی را به دریا می‌سپاری، دریا آن را در خودش می‌بلعد. هنوز می‌دانی جایی در آن وسعت وجود دارد، اما دیگر نمی‌دانی کجا. و شاید رها کردن واقعی همین باشد؛ نه اینکه چیزی دیگر وجود نداشته باشد، بلکه بپذیری دیگر نمی‌توانی به آن برگردی.

Artist: MONO Track: Burial at Sea Album: Hymn to the Immortal Wind Country: Japan 🇯🇵 Genre: #PostRcok Release Year: 2009

در این دنیای پرسر‌وصدا، همه‌ی ما به یک دنیای کوچک‌تر و ساکت‌تر نیاز داریم. دنیایی که می‌تواند یک مکان باشد، یک شخص باشد، یا حتی تنهایی خودمان. جایی که بعد از فروپاشی به آن پناه می‌بریم؛ جایی که شاید اگر نباشد، خودمان هم فروبریزیم. اما... سؤال اصلی اینجاست: آیا وابسته شدن به این دنیا چیز خوبی‌ست؟ شاید تنهایی تا زمانی پناهگاه باشد که خودت انتخاب کنی واردش شوی. اما اگر دیگر نتوانی از آن بیرون بیایی، آیا هنوز پناهگاه است یا تبدیل به زندان شده؟

صبر کنید و پاداش بگیرید 🖤🔥 #پیشنهادی

Artist : Felperc Album: Escape to the World of Silence Track: Escape to the World of Silence Genre: #PostRock Release Year: 2009 Country: Hungary 🇭🇺

سال هاست من حامی گندم های تو بودم

هادی پاکزاد هنرمندی منحصر‌به‌فرد بود. او در این آهنگ خودش رو به انسانی تشبیه می‌کند که نیمی از وجودش به مترسک تبدیل شده. مترسک اینجا استعاره‌ای از آدم‌هایی‌ست که زندگی خودشان را فدای معشوق می‌کنند؛ آن‌قدر که در این مسیر، بخشی از هویت خودشان را از دست می‌دهند. این قسمت از آهنگ: «سال‌هاست من حامی گندم‌های تو بودم» شاید تمام مفهوم آهنگ را در خودش خلاصه کند. به مترسکی تبدیل شده‌ام که تمام هدفش محافظت از گندم‌های توست؛ آن‌قدر مشغول مراقبت از چیزی که برای تو ارزشمند است شده‌ام، که در نهایت خودم را فراموش کرده‌ام.

#پیشنهادی

Artist: Hadi Pakzad Track: Miss Myself Album: For Four Country: Iran ☀️🦁 Genre: #PersianRock #AlternativeRock Release Year: 2010

اسم موزیک، Proxima B، به یک سیاره‌ی فراخورشیدی واقعی اشاره می‌کند؛ نزدیک‌ترین سیاره‌ی فراخورشیدی شناخته‌شده به ما، در فاصله‌ی حدود چهار سال نوری. وضعیتش آن‌قدر امیدوارکننده بوده که سال‌هاست امکان زیست‌پذیری آن بررسی می‌شود. گفته می‌شود «ممکن است» بتوانیم آنجا زندگی کنیم. این کلمه، «ممکن»، خیلی مهم است. باهاش کار دارم. ما یک خانه داریم که می‌شناسیم. و آن‌طرف، در تاریکی، چیزی وجود دارد که شاید خانه‌ی دیگری باشد. برای رسیدن به آن باید خانه‌ی قبلی را ترک کنی، بدون اینکه هیچ تضمینی داشته باشی مقصد بهتر است. این دیگر فقط یک سفر فضایی نیست. این تعریفِ تغییر واقعی است. مجبوری به سمت جایی تاریک و ناشناخته حرکت کنی، چون خانه‌ی قدیمی دیگر جای ماندن نیست. ممکن است همه‌چیز خوب پیش برود. ممکن است شکست بخوری. اما «ممکن بودن»، تنها چیزی‌ست که برای حرکت داری.

صبر کنید و پاداش بگیرید 🖤🔥 - به شدت پیشنهادی

Track: Proxima B Artist: Lost In Hellven Country: Greece 🇬🇷 Album: The Project of Proxima Genre: #PostRock #PostMetal Release Year: 2023

اگر تمام چیزهایی را که زمانی امن، واقعی و معنادار می‌دانستی ترک کنی، آیا به آزادی می‌رسی یا فقط وارد خلأ می‌شوی؟ عنوان موزیک Evacuate به معنای خارج شدن از یک مکان خطرناک است؛ یک کلمه‌ی ساده، اما پر از معنا. ما همیشه از تغییر کردن حرف می‌زنیم. اما اینجا منظورم تغییرهای ساده نیست؛  من از تغییر هویت حرف می‌زنم. تغییری که تمام باورهایت را زیر سؤال می‌برد.  تغییری که تو را وارد خلأ و پوچی می‌کند. اما نه برای اینکه همان‌جا بمانی؛ برای اینکه ارزش‌های تازه‌ی خودت را پیدا کنی و شاید دوباره خودت را بسازی. موضوع اصلی اینجاست: آیا توانِ تحملِ پوچی را داری، تا به ارزش‌ها و هویت تازه‌ای برسی؟

و بعد از مدتی به خودت میای و میبینی, چقد فاصله هست بین چیزی که هستی و چیزی که میخواستی باشی. صبر کنید و پاداش بگیرید.

آیا عشق همیشه به معنای نجات یکدیگر است؟ به نظرم، ماندن در تاریکیِ او زیباتر است.

Artist: A Swarm of the Sun Album: The Rifts Release: 2015 Genre: #PostRock #Atmospheric Country: Sweden🇸🇪

Full Lyrics