⨷Covey girl's lullaby⎊

کیرم تو اون نیویورک و پنت هوس و زندگی صنعتی و مصرف گرایی

خیلی خوشبختنا این ادما انگار دنیا مال اوناست و محدود نیستن

کاش شغلم یچیزی بود که باید به همه جای دنیا سفر میکردم

من در حال اضافه کردن جزِییاتی که هیچ‌کس متوجه نمی‌شه:

می‌تونم تا ابد واسش گریه کنم

خیلی خوشگله

اصلا باور نمی‌کنم انقدر هنرمندیحسنیجسی

ملودی کاشکی واست ۹۳۸۳۹۵۸۲۹۴۹ تیکه بشم

بچه‌ها اینو نگاه کنید توروخدا:)

یک عدد پری🤏🏻

امروز صبح این جمله اومد تو ذهنم و داشتم فکر می‌کردم از کجاست، بعد یهو اینو دیدم😭

راستی این وسط یه چیزی اضافه کنم

فیلم خلاقانه‌ای بود ولی من به اندازه باقی فیلم‌های لیست دوستش نداشتم. اتفاقا خیلی باهاش هم همزاد پنداری می‌کنم، چون منم آدمی هستم که خیلی وقتا از واقعیت فرار می‌کنم و بجای اینکه خیلی کارها رو انجام بدم، فقط تصور می‌کنم که انجامشون دادم. و خب یک پیام دیگه‌ای که این فیلم برام داشت این بود که مهم نیست نتیجه کاری که می‌خوای انجام بدی چیه، مهم اون مسیریه که طی می‌کنیش.(و آدمایی مثل من باید اینو یاد بگیرن چون من همیشه انگار عجله دارم برای رسیدن به پایان چیزها بجای اینکه از مسیر لذت ببرم)

یکی از نکات جالبش در طور فیلم این بود که رنگ‌های استفاده شده تو هر صحنه و فضاش بنا بر احوالات و تصمیمات والتر عوض می‌شد؛ اول فیلم که زندگیش یکنواخت و اداری بود، پس زمینه بیشتر با رنگای تیره مثل آبی پوشیده شده بود و هرچی جلوتر رفتیم رنگ‌هایی مثل سبز، زرد، قرمز و... در کنارهم قرار گرفتن تا تغییر روند زندگی والتر رو نشون بدن. هرچی که بیشتر در راستای زندگی کردن قدم می‌ذاشت، رنگ‌هاهم متنوع‌تر می‌شدن. و خب بنظرم همه چیز خیلی رو فرایند رشد والتر متمرکز شده بود و شخصیت‌هایی مثل شریل انگار حضورشون فقط دلیلی برای جلو بردن شخصیت والتر بود و خیلی عمق شخصیتی نداشت.

The Secret Life of Walter Mitty(2013)

آیا می‌دونید چطوری می‌شه ۲۴ تا فیلم رو تو یک روز دید؟

جن. اژدها. دیو. غول. هیولاهای افسانه ای. و کلی مخلوق خیالی دیگه، صرفا برای ثابت شدن اینکه ترسناک ترین موجودات متحرک دنیا، انسان‌ها هستن.

خیلی‌ها می‌مردن و بعد مثلا قسمت‌های مختلف از بدنشون رو تو یک حالت موزه برای عموم به نمایش می‌ذاشتن.