مردی نشسته در ایوان؛

درواقع با خود شخص سیزف.

این‌روزها با افسانه‌ی سیزفِ آلبرکامو بیشتر همزاد پنداری می‌کنم.

گاهی حوصله‌ی مکالمات سطحی را ندارم؛ هیچ جذابیتی برایم ندارند و تقریبا چنگی به دلم نمی‌زنند. اما صحبت درمورد کتاب، فیلم، هنر، نقاشی و یا مباحث عاطفی؛ فرقی نمی‌کند که در بُعد فلسفی مطرح شود یا روان‌شناسی، برایم جذاب است و اغلب شدیدا به آن نیاز دارم.

دلم از آن صحبت‌های عمیق می‌خواهد!

💔

یکی نوشته من از هوش مصنوعی برای نوشتن کمک می‌گیرم. واقعا نمی‌فهم برایش چه جوابی بنویسم!

یک نسل برای او اشک ریخت!💔😭

بنده تمام دوران کودکی و جوانی‌ام را با عشق به رونالدو سپری کرده‌ام. تصور من از فوتبال چهره‌ی خندان او بعد از ثمر رساندن گل است. او فقط یک بازیکن نیست، او نماد باشکوه فوتبال، تلاش و پشتکار است و همه می‌دانیم که آن‌چه او را به حرکت وا می‌داشت، عشق بود، عشقی که با آن زمین بازی را درمی‌نوردید و با هر تکنیک و ضربه، دروازه‌ی حریف را فتح می‌کرد. همین عشق بود که نه‌تنها از او یک اسطوره ساخت، بلکه دل میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را نیز فتح کرد. او برای من هیچ‌وقت پایان نمی‌یابد!🤍

در رابطه با مدیحه سرایی‌های تو، درباره‌ی دوستی‌مان، باید به تو بگویم که به آن خیلی اعتقادی ندارم و بنابراین نمی‌دانم چه کنم. دوست واقعی، نمی‌گزد و گاز نمی‌گیرد. شهر و خانه، ناتالیا گینزبرگ

حیف رونالدو که از پرتگال است...

اخ، رونالدو💔

نوشته‌ای دارید برایم بفرستید؟ یا عکسی؟ موزیکی؟ شعری؟ خاطراتی؟ نامه‌ای؟ هرچه... http://t.me/HidenChat_Bot?start=840793562

این بشر عشق است.

امیدوارم این آخرین جام جهانی رونالدو نباشد!