23خرداد 🖤

وقتی خودم را به قدر كافى دوست داشتم، شروع كردم به ترک كردن چيزهايى كه سالم نبودند؛ يعنی آدم ها، مشاغل و عادات و اعتقاداتى كه مرا كوچِک وحقير نگه مى داشت كنار گذاشتم. قبلاً فكر مى كردم اين كار به معناي وفادار نبودن است، ولى در واقع اين به معناى دوست داشتن خود است.

توی بی حوصله ترین، ناراحت ترین، کم صحبت ترین ورژن خودمم.

توی بی حوصله ترین، ناراحت ترین، کم صحبت ترین ورژن خودمم.

شام غریبان اون شبی بود که خانواده‌ها داشتن بینِ جنازه‌ها دنبالِ بچه‌هاشون میگشتن.

وقتی یه آدم عاقل و پخته می‌شه، اولین چیزی که کنار می‌ذاره خودنماییه.

‏یه وقتایی چیزایی که دو دستی چسبیده بودی رو خودت دو دستی تحویل می‌دی، بحث بحثِ ارزشه و زمان.

ی چِشَم بازه مث ایلومیناتی👁🪐

اگر زندگی یک بازی بود، ایرانی بودن سخت ترین مود و سطح این بازیه.

بالا رفتن سن مزایا و معایبی داره؛ کلمات رو از نزدیک نمی‌بینی، ولی خارکسه‌ها رو از دور تشخیص میدی.

بعدا؟ بعدا خانومی خاطرخواه داره.

مثل خودشون باهاشون رفتار کنی، میشی آدم بده.

ببخشید که دوست خوبی نیستم،این‌روزا دارم تلاش میکنم زنده بمونم