POV

‏باز جنده ممکنه توبه کنه،بیچاره مادر جنده

همیشه بهترین نسخه‌ی آدما برای بدترین آدما هدر میره .

قشنگ تر از تورو گاییدم،فقط تو.

بشدت فوبیای (نکنه داره به‌زور باهام حرف میزنه ، نکنه دارم مزاحمش میشم) دارم.

اگه میفهمید که چقدر دوسش دارم اینجوری نبود باهام.

من دلتنگ اون روزایی هستم که لبخندم واقعی بود.

غم انگیز ترین چیزی که آدم می‌تونه از خودش بپرسه اینه که چرا اونقدری که من حواسم به همه هست، هیچ‌کس حواسش به من نیست.

انسان از جایی به بعد، دیگر کمتر انسان است؛ رنگ‌های روحش کمرنگ‌تر می‌شود و ذره‌ذره از خود تهی می‌گردد، تا جایی که به قبرستانی از آدم‌ها، احساسات، آرزوها و خاطراتِ نصفه‌ونیمه تبدیل می‌شود.

هیچ‌چیز تغییر نکرده بود، اما با این حال می‌دانستم که دیگر هیچ‌چیز مثل قبل نخواهد بود.

تو باعث شدی من به کسایی که درحدم نیستن حسادت کنم.

‏در مواجهه شدن با هر موضوعی انسان بسیار قوی هستم به جز مواجهه شدن با انسان مادرقحبه ای که هیچ ترسی از دروغ گفتن نداره.

‏غم تا ابد ادامه داره، روز تموم شد، شب تموم شد، من تموم شدم. اما غم؟ نه، غم تموم نشد.

کل‌کل کردن راه برقراری ارتباطمه بخدا ازت بدم نمیاد.

00:00 دلم برات تنگ شده،بی‌لیاقت.

عاشق آدمایی باشید که ، چیزای گرونی هدیه میدن مثل صداقت، زمان، وفاداری.

غم واقعی اشکت رو در نمیاره،ساکتت میکنه.

همین مجازات تو را بس که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم.

زندگی تو ایران مثل نوار بهداشتی میمونه تو بهترین مکانی ولی تو بدترین زمان.