540
Obunachilar
+124 soatlar
-107 kun
-1630 kun
Postlar arxiv
540
Repost from شبی که بغضها نواخته میشوند.
از تنها بودنم راضی ام. لذت بخش نیست اما برایم قابل تحمل تر است. دور خود دیواری کشیده ام و دیگر نگران این نیستم که کسی ترکم کند. دیگر انتظاری از کسی ندارم. دیگر حرف هایشان آزارم نمیدهد. دیگر لازم نیست دلتنگشان باشم. یاد گرفته ام که خودم را دوست داشته باشم و خودم را در آغوش بگیرم. هر چند سخت اما دوام می آورم تا کسی مرا از پشت این دیوار بیرون بکشد..
20 Sen, 07:37
20 Sen, ~10:37
540
Repost from ستارهای که بلعیده شد.
کاش میشد به هیچچیز فکر نکرد، فکر کردن آدم را نگران میکند. کاش میشد کسی را دوست نداشت، دوست داشتن آدم را ضعیف میکند. کاش میشد دلتنگ کسی نبود، دلتنگی حواس آدم را پرت میکند. کاش میشد به هیچچیز و هیچکس فکر نکرد، درها را بست، پردهها را کشید، چراغها را خاموش کرد و در سکوتی محض و در یک خلأ ادراکی عمیق، آرامشی بدون واسطه را در آغوش کشید. دلمان خوابی عمیق میخواهد اینروزها.
- او
20 Sen, 07:36
20 Sen, ~10:36
540
Repost from 𓂃☽ ماه و مرکب
+1
'بعضی «نشدن»ها،
هیچ توضیحی جز «کافی نبودن» ندارن.'
@Mahvamorakab
20 Sen, 07:30
20 Sen, ~10:31
