よすが

They govern us in all we do, in all we say, in all we think: every effort we can make to throw off our subjection, will serve but to demonstrate and confirm it. -Jeremy Bentham

دانشجوهایِ ایرانی مثل اون نوازنده‌‌های تایتانیکن که تو اون بلبشو مجبور بودن به کارشون ادامه بدن.✌🏼

مستان همه افتاده و ساقی نمانده، یک گل برای باغبان باقی نمانده.

تهش دیکتاتورا می‌میرن، می‌گذره زمونه، می‌رن زباله‌دانِ تاریخ، ظلم نمی‌مونه.

نه مرگ آنقدر ترسناک است و نه زندگی آنقدر شیرین، که انسان برای این دو شرفش را بدهد. در دفترش نوشته بود اگر کشته شدم روی اعلامیه‌ام این متن را بنویسید.

امروز سرکلاس فرانسه که داشتیم با استادمون صحبت می‌کردیم، ی نقل‌ قول جالب از ی شاعر فرانسوی به نام ولتر، آورد: این‌ که همه‌چیز خوب است توهمی بیش نیست، اما یک روز همه‌چیز خوب خواهد شد. :)))

قلبم همراه خواهران و برادران میهن‌دوستم در دانشگاه امیرکبیره.

قلبم همراه خواهران و برادران شریفم در دانشگاه شریفه.

امروز اولین روز از ترم هشتمِ منه. آغاز دانشگاه برای من با خون و ترس و نگرانی همراه بود. دانشگاه و رشته‌ای که تمام بچگی و نوجوونیم براش ذوق داشتم و بی‌صبرانه منتظرش بودم. اما با خون آغاز شد. با محافظه‌کاری و آسه رفتن و آسه اومدن. با اندوه و تاریکی. بدبختانه پایانش هم با آغازش تفاوتی نداره جز اینکه خون‌ها برای انسان‌های دیگری هستن و اندوه هم خیلی بزرگ‌تر. و چیزی که از روز آغاز تا الان تو وجود من سنگینی می‌کنه، غمه. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم دوران کارشناسیم این شکلی بگذره و وقتی بهش فکر می‌کردم پر از آمال و آرزو بودم. اون‌ها هم پر از آمال و آرزو بودن، درست مثل من. پر از شوقِ زندگی بودن و شاید امروز خیلی‌هاشون همزمان با من ترم هشتم کارشناسی‌شون شروع می‌شد و شاید همزمان با من دانش‌آموخته می‌شدن. تنها به خاطر اون‌هاست که پر از غمم و همینطور پر از امید. پر از امید.

۷ ماه پیش دغدغه‌م این بود که تو کوله‌ی اضطراریم چی بذارم، ولی متاسفانه الان حتی به کوله‌ی اضطراری فکر هم نمی‌کنم.

یا بی‌خوابی.

بیداری.

خبری نیست، شب می‌خوابم و صبح بیدار می‌شوم و این چرخه ادامه دارد.

زندگی سخته ولی حداقل هاپو کوچولوم شبا بهم تکیه می‌کنه و می‌خوابه.💘

بی‌تابم و از غصه‌ی این خواب ندارم.

ولی امیدمونو از دست نمی‌دیم.✌🏼

حس می‌کنم توانِ جسمی و روحیم هر دو باهم تحلیل رفتن.

کاش دنیا دستِ زن‌ها بود.