𝙂𝙚𝙩𝙩𝙞𝙣𝙜 𝙙𝙚𝙢𝙚𝙣𝙩𝙞𝙖.

توی‌ِ روز جهانی قطع ارتباط کردن خواستم بگم که قطع ارتباط همیشه بد نیست و هیچ قطعِ ارتباطی بدون دلیل نیست. من از قطع ارتباطم با بعضی‌ها خرسندم و اصلاً پشیمون نیستم. چون گاهی اوقات باید قبول کنیم که نبودنِ بعضی‌ها خیلی برامون مفیدتره تا بودنشون.

من هرگز از کسایی که دوستشون دارم بدون دلیل فاصله نمی‌گیرم. یا بدون دلیل نادیده‌شون نمی‌گیرم. اگه روزی همچین کاری انجام دادم قطعاً خیلی جاها نشنیده شدم. نادیده گرفته شدم. درک نشدم و قلبم شکسته، تا به این نقطه رسیدم.

نظر خدام اینه که پشمااام قاعدتاً نبايد انقد ادما كسشر میشدن🦦

همه اکثراً هر روز می‌گیم بیا خودت رو دوست داشته باش، به خودت ارزش بده. ولی کی واقعاً این کارو انجام میده؟ انگار فقط داریم حرفی که خودمون نیاز داریم هر لحظه بشنویم رو می‌‌گیم و تکرار می‌کنیم.

‏ما کلا فرض رو میذاریم رو اینکه کصکشی، حالا اگه نبودی که دمت گرم

فکر کن صد روز پرچم و ساندیس بدن دستت بری شعار بدی، فحش بدی، صیغه‌شی و مامان و خواهرت رو بدی صیغه کنن، بعد تهش ناراضی باشی. واقعاً که ناسپاسید‌.

جدیداً یاد گرفتم کسی رو مجبور به دیدن و شنیدنم نکنم. می‌دونی اجبار به این معنی نیست که قبلاً یقه‌شون رو گرفته باشم برای جلب توجه، نه عزیزم! اما الان فهمیدم کسی بخواد درکت کنه و کنارت بمونه سعی می‌کنه بشناسدت. نه اینکه تو حتی مستقیم همه چی رو بهش گوشزد کنی اون باز نادیده بگیره. اینا ارتباطاتِ اجباریه. برای خودتون هرگز توجه، محبت و رفاقت رو گدایی نکنید.

کاش پیرتر بودم، مثل ریشه ها، یا جوان‌تر بودم مثل شاخه‌ها، اینجا که من ایستاده‌ام فقط تبر میخورد.

گفتم اشکال نداره، اما اشکال داشت. خیلی هم اشکال داشت. به حدی اشکال داشت که من راجع بهش بارها و بارها فکر، و در آخر گریه کردم.

POV :

اگر من شما را از دست داده ام شما هم در عوض،دلی را از دست داده اید که تپش هایِ عاشقانه‌یِ آن را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت! _فروغ فرخزاد