Heartleap

جدی که همین.

پس کی این نیز می‌گذره آقای اصلانی

"دلم می‌خواست داستان بگم، داستان بگم، داستان بگم...و با بریده‌شدن این خط داستانی، مثل شهرزاد قصه‌گو، شاید زندگی آدم هم به نحوی منقطع بشه."

غزاله علیزاده جایی میگه:

زمانی بود شاید در نوجوانی؛ فکر می‌کردم که با نوشتن چیزهای زیادی رو در دنیا تغییر خواهم‌داد. اثر خواهم گذاشت و صدایم به صدا‌های دیگری خواهد‌ پیوست که فرهنگ جهانی و فرهنگ ما رو تشکیل می‌دن. هم‌صدا بودم با اونا. الان فکر می‌کنم چرا می‌نویسم...چون هیچ کار دیگه‌ای بلد نیستم. چون تنها با نوشتنه که نجات پیدا می‌کنم. تنها با نوشتنه که زندگیم معنا پیدا می‌کنه و از لحظه‌ای که نتونم بنویسم، همه‌چیز منقطع می‌شه. همه‌چیز دچار آشفتگی می‌شه. من نویسنده شاید به دنیا اومدم. یا اگر هم به دنیا نیومدم، با نوشتن خو گرفتم.

از یادداشت «دوازده طبقه فاصله» نوشته‌ی افسانه دهکامه

need this to be my future