𝓛𝗎𝗇𝖺𝗋𝗂𝖺

𖤝⠀⠀Sꫀթtꫀო𝛃ꫀr 𝟵 - 𝟏𝟵𝟲𝟵

خاکستری همیشه غمگین نیست گاهی فقط رنگِ چیزهایی‌ست که نمی‌دانی باید نگهشان داری یا رهایشان کنی. رنگِ حرف‌هایی که نگفتی، آدم‌هایی که نه ماندند و نه واقعاً رفتند و خاطره‌هایی که هرچقدر هم ازشان دور شوی، باز یک جایی از روز پیدایشان می‌شود. شاید خاکستری شدن همین باشد. اینکه یک روز چشم باز کنی و ببینی دیگر هیچ‌چیز آن‌قدر خوب نیست که دلت بخواهد بمانی، و هیچ‌چیز آن‌قدر بد نیست که بتوانی با خیال راحت بروی. فقط می‌مانی در جایی بینِ چیزی که بود و چیزی که دیگر قرار نیست باشد.

یکی دو تا تمشک بفرستید اینجا از مرز دور شیم♥

فور کنید؛ عدد بزارید فور کنم.

جوین باشید.

15?

𝟣𝟢𝟧?

220 بشیم؟

میشه تا شب که میام اینجا یکم آمارش بره بالاتر؟

اومدید تگ بدید بات.

عدد بزارید.

940 بشیم؟

مودبرد و نوشته های کلاسیکی از بنگتن

میشه 250 نفر بشیم رول‌های دارچینی؟~🍪

Daphne du Maurier says in her novel Rebecca:

"One day I thought to myself that if I saw him with a stranger, I would set the world on fire. But today I am not ready to light a match to see where he is and what he is doing."

🥞🎗

DOHWA

_

_

شاید سکوت من آرامش نبود؛ آخرین ایستگاهِ فرسودگی بود. نمی‌دانم نامش چه بود؛ دلبستگی، دل‌شکستگی، عشق یا نفرت؛ شاید همه‌ی این‌ها در من، هم‌ زمان مُردند. فقط می‌دانم احساسی که برای من یک جهان بود، برای تو حتی به اندازه‌ی یک لحظه درنگ هم ارزش نداشت. من برای تو همیشه همان نوری بودم که در تاریکی به یادش می‌افتادی؛ و تو برای من، تمام روشناییِ خانه‌ای بودی که سال‌ها در آن زندگی کردم. من تو را در تمامِ انتخاب‌هایم برگزیدم، بی‌آنکه بفهمم خودم مدت‌هاست در هیچ‌کدام از انتخاب‌های تو جایی ندارم. تو نبودنم را زمانی حس کردی که دیگر چیزی از آن آدمِ همیشه‌ منتظر باقی نمانده بود. و من، نه از سرِ بی‌عشقی، بلکه از سنگینیِ دوست داشتن که دیگر تابِ یک‌ طرفه ماندن نداشت، آرام‌ آرام از تو و از تمامِ «ما»یی که هرگز واقعاً وجود نداشت، عبور کردم.