𝓛𝗎𝗇𝖺𝗋𝗂𝖺
Kanalga Telegram’da o‘tish
𝖢𝗁𝖺𝗌𝗂𝗇𝗀 K-𝗉𝗈𝗉 𝗏𝗂𝖻𝖾𝗌 𝗎𝗇𝖽𝖾𝗋 𝗍𝗁𝖾 𝓜𝗈𝗈𝗇𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍. 𝗍𝖺𝗅𝗄 ? ? @slunariabot
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
400
Obunachilar
-924 soatlar
+167 kun
+8930 kun
Postlar arxiv
401
Repost from دیوآنهیِمُرده
اکنون دیگر نمیدانم از تو چه بنویسم، انگاری که نه تنها خودم را تمام کردهای بلکه جوهر قلمم هم دیگر آنقدر که از تو نوشته است تمام شده است؛ کاش میتوانستم راهی برای خالی کردن دلتنگیام برای تو پیدا بکنم اما حالا خنثی شدهام، نه از چشمانم اشکی میآید نه از لبهایم حرفی نه از قلمم نوشتهای.
هیچگاه فکرش هم نمیتوانستم بکنم آن دو چشمانِ به وسعت بی کرانگی که گویی تمام جهان در ژرفای نگاهشان خلاصه میشد که مرا عاشقانه نگاه میکردند،یک روزی با دیدنشان تمام تنم از سردیِ شان یخ بزند، فکرش را نمیکردم جانای من که هر ثانیه آغوشم را میطلبید حالا یک روز دیگر حتی نمیخواهد در یک متری این دیوانه بایستد.لب هایم بوسه های شیرینت را میطلبد اما قرار نیست دیگر مرا مشتاقانه ببوسی و این مانند این میماند که انگار صد هزار سال لبهایم به آب نرسیده است.
دیگران یادداشتهای این دیوانه را میخوانند و چند باری یکی از آنها پرسید: جانا چیست؟ جانا کیست؟ که هر سری در یادداشتهایم اسمش را میآورم؛ کاش میتوانستم بگویم که جانا تو هستی، اما تنها تو میدانی که تو جانای منی. جانا تو با من چه کردهای که هرگاه یاد تو در ذهنم میآید تمام وجودم را غم میگیرد. حالا من تنها در گوشهای از این زندگی عذاب آور نشسته ام، گاهی اوقات تو را در کنارم میبینم، ساعتها با تو سخن میگویم،از دردهایم میگویم، از همان دردهایی که خودت دو دستی به من تقدیم کردهای.. از دلتنگیام میگویم، اما جانا نمیدانم چرا تا میخواهم در آغوشت بگیرم ناگهان ناپدید میشویی.. و ساعتها با در و دیوار سخن میگویم که نکند اشتباهی کرده باشم که تو رفتهای، تو میدانستی که من از ناگهانی رفتن بدم میآید پس چرا مرا ناگهان به حال خود رها کردهای..؟تمام روز از پنجره به حیاط اینجا زل میزنم تا نشانهای از تو ببینم اما چرا تو نمیآیی؟ میدانی چقدر سخت است که گاهی اوقات دست و پاهانم را میبندند تا به دنبالت نگردم.. جانا اصلاً علاقهای به خوردن این قرصها ندارم اما شبها قرص زرد رنگی را که گویا قرص خوابم است را با امیدواری میخورم که در خوابم تو را ببینم و تو هر شب در خوابهایم میآیی.. هر ثانیه اسم تو را از اینها که گویا انگار پرستار هستند میپرسم اما جوابی جز اینکه بگویند که توهم زدهام و تو برای همیشه رفتهای نمیگیرم، اما من که میدانم دروغ میگویند جانای من هیچ وقت مرا رها نمیکند.. - یادداشتهاییکدیوانه.
11 Okt, 18:42
16 Okt, ~18:54
401
Repost from N/a
ازدواجی میان خون و ماه
https://t.me/vkook_vampire https://t.me/Lunariaa0
سه قرن دشمنی میان خونآشامها و جادوگران ، با پیشنهادی غیرمنتظره به پایان رسید ؛ ازدواج پادشاه شب با ملکهی ماه ؛ پیوندی سیاسی که قرار بود صلح را به دو قلمرو بازگرداند ، اما هیچکدام از آنها قصد نداشتند به دیگری اعتماد کنند. پادشاه ، ملکه را تهدیدی برای قدرتش میدانست و ملکه ، مردی را که خاندانش مسئول مرگ اجداد او بود، هرگز نمیبخشید. بااینحال، در میان جلسات طولانی شورا و اختلافات بیپایان ، پادشاه تنها کسی بود که اجازه نمیداد دیگران به ملکه بیاحترامی کنند ؛ و ملکه تنها کسی بود که میتوانست خشم او را با چند کلمه فروبنشاند. همهچیز تا شبی آرام پیش رفت که ملکه در کتابخانهی ممنوعه، نامهای قدیمی پیدا کرد ؛ نامه ثابت میکرد جنگ گذشته به دستور پادشاه وقت آغاز شده بود ؛ حقیقتی که همسرش تمام این مدت از او پنهان کرده بود. ملکه حلقهی ازدواجش را روی میز گذاشت و با صدایی سرد گفت:«من با دشمنانم میجنگم ، اما کنار کسی نمیمانم که پشت لبخندش حقیقت را دفن کرده باشد.» پادشاه برای نخستین بار نتوانست پاسخی بدهد ، او باید میان تاجوتخت و تنها کسی که برخلاف میلش به او دل بسته بود، یکی را انتخاب میکرد و این بار ، ملکه منتظر انتخابش نمیماند.
11 Okt, 18:16
13 Okt, ~09:25
