زلال خاطره‌ها 🕊️

گاهی فکر می‌کنم چقدر جانِ انسان بی‌ارزش شده است. قتل کردن آن‌قدر آسان شده که دیگر حتی صدای گریه‌ی مادران هم کسی را تکان نمی‌دهد. ما در وطنِ خود با ترس نفس می‌کشیم، با وحشت از فردایی که شاید آرام نباشد. مگر ما چه می‌خواستیم؟ جز کمی آرامش، اما هر روز با یک خبر جدید روبرو می شویم. ما هم حق داریم در سرزمین خود بی‌ترس بخندیم، آزاد قدم بزنیم، و مثل یک انسانِ عادی زندگی کنیم. إنا لله و إنا إلیه راجعون 😔

عاشق آدم های مغرور شوید.❤️

أنت‌الحلم الذی را ینتهی🥹🫂

عاشق گل هستم.🥹😍

خسته‌ام🖤😔

چه خواسته یا ناخواسته آن زهر را می‌پاشیم.

بعضی حرف ها مانند زهر‌ اند.

هر بار به تنهایی آرام شدی این بار هم به تنهایی آرام شو

من به هر درد خندیدم و گفتم جز تو کسی نیست آید به کنارم قاضی زاده البداهه

ما به تنهایی بزرگ شدیم به تنهایی رنج های مان را پشت سر گذاشتیم و به تنهایی آرام شدیم کسی دلش نمیاد به ما بگه میخواهی من آرامت کنم به جاش میگه به تنهایی آرام شو

آیا شما هم همدمی مثل این در کنار خود داری؟

ندیدن معنی اش نبودن نیست....!🙂

امتحان %20 حال درس خواندن را هم ندارم.😭

مطمینی خیلی خوش می‌گذرد.😁

تنهایی را با قلم می‌چینم

#مِهلیــــــا

عَیوِنَها 🕊🤍

آن‌که گریه می‌کند، دست‌کم اندوهش راهی برای بیرون ریختن یافته است. اما آن‌که سکوت کرده… آن‌که حتا گریه نیز راهش را به چشمانِ او گم کرده، غم را نه در چشم، که در استخوان و روحِ خویش حمل می‌کند. به‌ گمانم غمگین‌ترین آدم‌ها همان‌ هایی‌ اند که آن‌قدر درد کشیده‌اند که دیگر اشک هم به فریادشان نمی‌رسد. آدم‌هایی که برای ریختنِ تنها یک قطره اشک نیز باید با قلبِ خویش بجنگند. سکوتِ چنین آدمی آرام نیست؛ گورستانی‌ست از بغض های دفن شده….

می‌ترسم روزی که او نباشد، سکوت خانه با دلم هم‌آوا شود و من در خلأ تنهایی غرق شوم.

#مِهلیــــــا