“پناه”

تراپیستم گفته ۱۰۷ تا آرزو و هدف بنویس با کلی زور شد ۳۹ تا آرزو. اونم چی؟ نصفش مال خودم نبود، باید برای بقیه برآورده میشد. کل این مدتی که داشتم آرزوهام و مینوشتم به این فکر کردم که من حتی برای خودم هم نمیدونم چی میخوام،چه برسه به اینکه بخوام ۱۰۷تا آرزو جور کنم خلاصه تو زندگیم همچی نیم کاره و فدای دیگرانه.

امروز ۱۰/۱۰ هستش. امیدوارم یه اتفاق دسته جمعی ۱۰ از ۱۰ بیوفته.

در جنگ شرف، بی طرف بی شرفه.

ولی این مسئله که خرید شده برام تراپی اصلا جالب نیست.

هر دفعه میگم اینو بخرم دیگه تمومه، باز فرداش چیزای جدید دلم میخواد خودایا کومک😭

اینکه یک دولت برای حفظ سکوت، باید کل شهر رو کور و کر کنه، بزرگترین اعتراف به شکست منطقشه.

تو کشور ما اعتراض با یه پیغام ساده حل می‌شه: ‘No Internet Connection’

بوی قطعی اینترنت میاد.

ما زندگی کردیم تو لحظه‌هایی که زندگی کردن، کار هر کسی نبود.

واقعا این سفر باعث شد منم کلی رفرش بشم و با حال خوووب برگردم بعد از خوده انتخاب مقصد همسفر خیلی مهمه.

واقعا سفر خوبی بود، و همسفرای خفنی هم داشتم، که باعث شد به هممون خوش بگذره. واقعا به همچین ریلکس کردنی نیاز داشتم:)) آخیش🌱

جدیدا یه تفریح جدید پیدا کردم 🕯️🕯️🕯️

خنده‌دار اونجاست که میبینی ی بیشعور داره به ی بیشعور دیگه درس باشعوری میده.

زندگی تو روستا و دور از شلوغیه شهر »»»»»»

لوکیشن بعدی داماش.