-LuniK-

قاتلِ روح ؛ بیکاریه. هرجوری که می‌تونید خودتونو سرگرمِ کنید ؛ ورزش ، ژورنال ، آشپزی... آدم وقتی بیکار باشه ، غم و تاریکی راحت‌تر پیداش می‌کنن. واقعا هنر و ورزش نجات دهنده ی منن زنده بااد✨💗

اینجا زندگی واقعی در جریانه ، در حالی که روز به روز تلاش میکنی برای حالِ خوب ، مفید بودن و زندگی کردن ولی خب گاهی دلتنگی و غم هم وجود داره مهم اینه تو توی لوپ غم گیر نکنی و غم پناه امنت نشه🫂 واقعا روحیه ی ایرانی عجیبه بسیار عجیب.

قبلا راز پنهونِ قلبم بودی اما فهمیدم نیازی به خجالت نیست برایِ حرف زدن راجع به تو. دلتنگی برایِ تو خجالت آور نیست. من هنوزم نیازمندم به بودنت مامان ، فکرشو نمیکردم وقتی بزرگ بشم اینقدر درکت کنم خودت هم اگر بودی باورت نمیشد این حرفا رو از من بشنوی ولی من فهمیدم حتی تنفرم هم از بهانه گیری و دلتنگی بود.. امشب باز دلتنگت شدم فقط با یه پست وسط اکسپلورگردیم. من به هیچ چیز دیگه باور ندارم برایِ آروم کردنِ دلم ولی تو یکاری کن بگم هنوزم منو میبینی هنوزم کنارمی ؛ دلتنگتم. راستی صداتو یادم رفته دارم عذاب میکشم برایِ به یاد آوردن ، بیا به خوابم و صدام کن.

مامان کاشکی بیای به خوابم🤍

my love language is creating things just for you💗✨

کفر نعمت نکن. یکی از آرزوهام داشتن ژوژمانه. انقدر دلم می‌خواد بگم ژوژمان دارم.

دستپخت عمه هامو پرستشششششش میکنم خدایا😭💗✨

کوله ی اضطراری من که به دردم نخورد بازش میکنم شاید حداقل جنگ شد.

قشنگ ترین چیزی که امروز دیدم✨ من عاشقِ این خانومِ ناز شدم واقعا😭

سال‌ها غم خونه‌ی امنم بود. فکر می‌کردم هرچقدر هم ازش فرار کنم آخرش باید برگردم همونجا انگار تنها جایی بود که بلد بودم توش زندگی کنم. ولی این مدت چند بار برگشتم ، فقط برای اینکه مطمئن بشم هنوزم پناهگاهمه یا نه ؛ نبود. یه جایی وسطش فهمیدم غم دیگه آرومم نمی‌کنه فقط خسته‌م می‌کنه. فهمیدم غم دیگه امن نیست ؛ فقط آشناست. و برای اولین بار دلم نمی‌خواد دیگه به اون خونه برگردم.

من بد مریض ترین آدمم البته فقط برایِ خودم. یه گوشه ساعت‌ها دراز میکشم و از درد به خودم می‌پیچم و در نهایت اینقدر گریه میکنم که سر درد هم اضافه بشه به دردام🎀

امروز از هر جمعه ای جمعه تره ، کاش زودتر تموم شه اه.

دردناک‌ترین بخشِ بزرگ شدن این نیست که سختی کشیدی ؛ اینه که امروز باید زخم‌هایی رو درمان کنی که هرگز تو باعثشون نبودی. اون روزها تو فقط یک کودک بودی. اما تروماها با تو بزرگ شدن و هنوز هم گاهی قبل از تو می‌ترسن ، قبل از تو تصمیم می‌گیرن و قبل از اینکه فرصت فکر کردن پیدا کنی از تو واکنش می‌گیرن..

همیشه برایِ من خونه حرمت داره. خونه حریم و پناهه و هرکسی لایق این نیست به حریم تو وارد بشه ، من برای خودم و شناخت اشتباهم متاسف میشم که چه افرادی رو به حریم خودم و خانوادم راه دادم چقدر شما کثافتین..

همیشه فکر می‌کردم «حروم‌زاده» صرفاً یه اصطلاحه برای نشون دادن نامشروع بودن یه آدم؛ ولی الان می‌بینم یه نفر می‌تونه کاملاً مشروع به دنیا اومده باشه و با این حال، حروم‌زاده باشه. فکر کنم هر کسی این متنو بخونه باهام هم‌نظر باشه که باارزش‌ترین دارایی هر آدم، زندگیشه. وقتی یکی حاضر می‌شه جونشو برای اطرافیانش، یا حتی برای زندگی بهتر آدمایی که اصلاً نمی‌شناسه فدا کنه، تنها چیزی که در برابر اون فداکاری می‌مونه، احترام ابدی و به نیکی یاد شدنه. حالا تصور کن یه به‌اصطلاح انسان پیدا بشه که به هر شکلی بخواد به چنین آدمایی بی‌احترامی کنه. به نظرم اگه قرار باشه معنایی برای «حروم‌زادگی» وجود داشته باشه، دقیقاً همینه. شاید به همین خاطره که بعد از دیدن یه‌سری چیزا، حالم از یه دوره‌ای از زندگیم بهم می‌خوره؛ دوره‌ای که هم‌صحبت و هم‌خنده‌ی یه‌سری آدم بی‌شرف و بی‌آبرو بودم. هر بار یادش می‌افتم، حس می‌کنم یه آدم نفهم بودم که حتی نتونستم ذات کثیف بعضیا رو بشناسم و کنارشون ایستادم. فکر نکنم هیچ‌وقت بار این غم سبک بشه. همیشه بخشی از قلبمون متعلق به کساییه که جونشونو به خاطر ما از دست دادن. یادشون همیشه روشن و راهشون همیشه راهنما.

همیشه همه ی فرصت های زندگیمو بخاطر خواب از دست دادم ، کاش از خرس قطبی بودن یکم فاصله بگیرم💆🏻‍♀