سي‌نما

مثلا این ماه برای بچه های کار کیف و لوازم تحریر گرفتیم 🤍✨

نصف بیشتر هزینه کلاسا هم صرف حمایت از بچه های کار میشه❤️

سلام خوبیی✨🥲 @artnazanin_2 من کلاس های آنلاین آموزش طراحی چهره رو شروع کردم دارم برگزار می کنم خوشحال میشم عضو کانالم بشی و همراهم باشی❤️❤️ هزینه کل دورم ( ۶ ترم ) که بچه ها می تونن ۰ تا ۱۰۰ طراحی چهره رو یاد بگیرن برای ظرفیت محدود فقط ۲۹۰ هزار تومانه😭😍❤️

■ قرمز – خشم و هیاهو (۱۳۹۴)

برخلاف سه فیلم قبلی، توی خشم و هیاهو قرمز رنگ غالب تصویر نیست، بیشتر قاب‌هارو خاکستری میبینیم. با این‌حال مخاطب قرمز رو بیشتر از همه‌ی رنگ‌های موجود به چشم میبینه. اتفاقاً یکی از ویژگی‌های پررنگ این فیلم، تغییر تدریجی رنگ‌بندی فیلمه. یعنی چی؟ یعنی فیلم ابتدا با رنگ‌های سرد و خشک شروع می‌کنه ولی از نیمه‌ی فیلم هرچی جلوتر می‌ریم، رنگ‌ها کم‌کم حذف می‌شن، تا جایی که در بخش‌های پایانی، تصویر کاملاً سیاه‌وسفید می‌شه.

قرمز توی این فیلم بیشتر به شکل جزئیات کوچیک و پراکنده وارد قاب می‌شه. پرتکرارترینشون هم اکسسوری‌های خسروئه. قرمز رو معمولاً رنگی می‌شناسن که با هیجان، خشم و تنش ارتباط داره و انتخابش برای جزئیات مربوط به خسروهم به دلیل شخصیت غیرقابل‌پیش‌بینی و پرهیجانشه. همین باعث می‌شه حضور و انرژی خسرو توی قاب بیشتر به چشم بیاد، حتی قبل از اینکه چیز زیادی درباره شخصیتش بدونیم. قرمز گاهی توی نورپردازی هم وارد قاب میشه، که باعث میشه حس سنگینی و ناامنی به فضا بده.

■ آبی – بی‌صدا حلزون (۱۳۹۸)

بی‌صدا حلزون سعی نمیکنه با پررنگ کردن یک رنگ خاص، با مخاطب ارتباط بگیره و توجه جلب کنه. خیلی هوشمندانه و زیرزیرکی آبی رو توی پالت رنگی لباس‌ها، خونه و اشیا تکرار می‌کنه.

از نظر من، رنگ آبی توی این فیلم به دو شکل خودش رو نشون می‌ده. توی شکل اول این رنگ کم‌کم با فضای داستان گره میخوره و مخاطب رو متوجه فضای سرد و مسموم بین شخصیت‌ها می‌کنه. روابطی که انگار تاریخ مصرفشون گذشته، حتی وقتی میخواد تصویری از عواطف نشون بده انگار یک مانعی بین آدم‌ها وجود داره و احساسات یخ‌زده و منجمده. · توی شکل دوم، آبی رو زیاد توی پوشش نقش ساعد می‌بینیم. ساعد برخلاف بقیه شخصیت‌ها اهل تنش و فریاد نیست و انگار یه فاصله‌ای با فضا و آدم‌های اطرافش داره، یه جورایی مدام سعی می‌کنه راه رو برای دیگران هموار کنه، در صورتی که خودش هم مشغله‌ها و دغدغه‌های خودش رو داره. همین باعث شده رنگ آبی انتخاب مناسبی برای شخصیتش باشه.

■ سبز – آشغال‌ های دوست‌داشتنی (۱۳۹۱)

از همون اول فیلم، رنگ سبز تقریباً همه‌جا به چشم میاد، نه اینکه فقط توی یه سری جزئیات یا وسایل دیده بشه، تناژ تصویر سبزه و همین باعث می‌شه سبز از همون اول بخش مهمی از فضای فیلم به نظر بیاد.

توی این فیلم سبز قرار نیست معنی‌های رایجی مثل سرسبزی و آرامش و ... داشته باشه، خیلی زود مشخص می‌شه که این رنگ مستقیما به جنبش سبز و فضای سیاسی سال ۸۸ اشاره داره. وقتی فیلم جلوتر میره، سبز یه ارتباط دیگه‌هم با فضای مذهبی فیلم پیدا می‌کنه. از خونه‌ و وسایل قدیمی که سال‌ها دست نخورده باقی موندن، تا چیزهایی که ریشه در گذشته و فضای مذهبی/اسلامی خانواده دارن. به نظرم استفاده از سبز برای این فضاها انتخاب هوشمندانه‌ایه، چون باعث می‌شه بدون اینکه مستقیم درباره‌‌ش توضیح داده بشه، چند تا لایه‌ی مختلف از فضای فیلم رو به هم وصل کنه.

■ قهوه‌ای – برادرم خسرو (۱۳۹۴)

تقریبا اولین رنگی که توی برادرم خسرو توجه مخاطب رو به خودش جلب می‌کنه، رنگ قهوه‌ایه. رنگی که فقط توی یک گوشه یا یک وسیله خودش رو نشون نمیده، از دکور و مبلمان خونه گرفته تا لباس‌ها و نورپردازی، مدام توی قاب‌ها تکرار میشه.

معمولاً توی موضوع روان‌شناسی رنگ، قهوه‌ای با حس‌هایی مثل گرما، امنیت و صمیمیت ارتباط داره، اما برادرم خسرو از همین ویژگی‌ها استفاده می‌کنه تا فضای متفاوت‌تری بسازه. گرمای قهوه‌ای با تکرار شدن زیاد، کم‌کم حس خفگی ایجاد می‌کنه. خونه‌ای که قرار بوده فضای امن، با ثبات و آرومی باشه، با حضور خسرو تبدیل به محیطی پرتنش می‌شه، به شکلی که کم‌کم چیزایی که پشت این ظاهر آروم خونه پنهان مونده، خودشون رو نشون می‌دن و فضای خونه رو خشک و پر از سنگینی می‌کنه.