vd

انگار همیشه یا باید یه نفر باشه که بهم یادآوری کنه عصبانی نباشم، یا باید یکی باشه که بهم یادآوری کنه عصبانی باشم. انگار تنهایی نمی‌تونم تعادلم رو حفظ کنم. این بدجوری ترسناکه.

گاهی یه عذرخواهی احمقانه بابت کارهای واقعاً آسیب‌زننده و جبران‌ناپذیر باعث می‌شه یک لحظه فکر کنم اون آدم، آدم خوبیه. و این ترسناکه که نیاز دارم یک سیلی بخورم (به صورت استعاری) تا به خودم بیام و فقط به همون لحظه نگاه نکنم.

و خب راستش به خودم افتخار می‌کنم که با وجود این ویژگی‌م، عقاید باینری‌ای مثل «دشمن دشمن من دوست منه» یا «بین این دوتا باید حتماً یکی رو انتخاب کرد» رو ندارم.

دارم فکر می‌کنم واقعاً چقدر برام سخته که آدم‌ها رو کاملاً خوب یا کاملاً بد نبینم. انگار گاهی با تمام وجودم متنفرم و گاهی یکهو تمام بدی‌ها و کارهای وحشتناکشون رو یادم می‌ره؛ فقط چون اون بخشی از وجودم که به آرامش و صلح نیاز داره، دوست داره باور کنه که اون آدم تغییر کرده -درحالی که نکرده.

اسمم رو یادم رفته بود عوض کنم

📯هرشب، ساعت ۲۰، یک داستان از کتابِ «قصه‌های امشب»📚🪅

@koochakbook

هخخ این هم از دوران نوجوانی و جوانی‌مون.

seeing these makes me want to cry

هر ریکشن یک نور در قلب من

کی وصله

کی زندس

درحال دید زدن چنلای مردم که ببینم کی بیداره

خوابید اینقدر سینا کمن؟

آفرین قربون‌ کله‌هاتون بشم

برگشتم هنوز وصلید؟

خب آفرین

وصلید دیگه

خب عشقای خاله امروز تقریبا روز بدی بود شبتون بخیر لطفا دستشوییتونو نگه ندارید و موفق باشید تو درساتون وصل میمونید و قطع نمیشید وصل میمونید و قطع نمیشید وصل میمونید و قطع نمیشید 🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯🕯 🕯یه شمع اکسترا برای اینکه برنامه همکلاسیام برای خراب کردن کل زندگی پایه یازدهم عملی نشه 🕯

تا الان که «نههههه غیرنظامی‌ها رو نمی‌زنهههه» و هر غیرنظامی‌ای که کشته شد رو «تلفات جانبی»ای حساب کردید که «به هرحال هر چیزی یه بهایی داره» CW// تا حدودی اخبار (خبر جدیدی نیست) و خب استرس‌آور. الان که رسماً دارن راه‌های ارتباطی اون مناطق به بقیهٔ کشور رو می‌بندن چی دارین بگین؟ جدی چی دارین بگین؟ نکنه می‌خوان بعد از اینکه هشدار تخلیه دادن، با ناو هواپیمابر مردم رو منتقل کنن جای امن؟؟؟

برای بار ۲۸۱۶۳۸۱۰ام آیا نمی‌شد سیاستمدارها مشکلات شخصی‌شون رو با دوئل حل کنن به‌جای کشتن و خانه‌خراب کردن مردم کشورهای همدیگه.