ܥِِِِ݆ܭߊ‌ܩܘ

شادی را به گور خواهند برد آنان که رنج را در ما آفریدند. ﴿واچلیا﴾

دوباره می‌سازمت وطن، اگرچه با خشتِ جانِ خویش ستون به سقف تو می‌زنم، اگرچه با استخوان خویش. ﴿سیمین بهبهانی﴾

خسته‌ام، ویرانی صد جنگ و طوفان در من است روح من بیزار از اجبار ماندن در تن است. -احمد ‌نارویی.

بیزارم از این حال خراب وطنم عمریست که من در تب و تاب وطنم هر برگ که من ورق زدم اشکم ریخت جز درد ندیدم از کتاب وطنم. ﴿فردوس نوروزی﴾

ز حرف حق در این ایام باطل، بوی خون آید ﴿صائب تبریزی﴾

ملامت می‌کنندم دوستان در عشق و حق دارند تو بیزار از منی، اما مگر من دست بردارم؟ ﴿فاضل نظری﴾