یادداشت‌ها

"چی است این آدمی؟ همیشه منتظر، منتظر، منتظر!"

"Perfection and Procrastination; These two Ps can eventually ruin your career!"

می‌ترسم از روزی که به خود بگویم: بیهوده اینهمه دوام آوردم و تلاش کردم دوام بیاورم.

"خون می‌رود نهفته از این زخم اندرون ماندم خموش و آه که فریاد داشت درد"

"گفتم عیبی ندارد، ولی عیب داشت. کم نه، تا دلت بخواهد عیب داشت!"

ما از اوونو آدم‌ها هستیم که در کودکی، از طرف استادها به خاطر چپ‌دست‌بودن جزایی می‌شدیم اما حالا، یک روزِ سال، به نام ما است. روز چپ‌دست‌ها مبارکه.

روز جهانی چپ‌دست‌ها مبارک!

والا!

"اما عزیز من، کاش در روزگار دیگری می‌زیستیم؛ ما همگی حیف بودیم..."

با آدم درست، حتی سکوت کردن و نگاه کردن به همدیگر هم لذت دارد؛ چه برسد به حرف زدن!

!

"سعی کن نباشد چیزکی تا نگویند چیزها!"

"گاهی بی آن‌که بفهمی، در طول زمان آدم دیگری می‌شوی. بیشتر سکوت می‌کنی، دیرتر باور می‌کنی و کمتر می‌رنجی."

یک‌شنبه، دهم آگست، ۲۰۲۵ هفتم آگست، می‌خواستم اینجا بنویسم؛ اتفاقا نوشتم، ولی دوباره پاک کردم. یک حال عجیب و غریبی داشتم که حتی خودم هم نمی‌دانستم چه مرگم بود. امروز نسبتا آرام‌تر بودم؛ بی‌‌قراری نمی‌کردم و افکار تلنبارشده‌ی ذهنم را تا حدودی مرتب کرده‌ام. مشکل بزرگم با گرما است. تحمل خود گرما که دیگر عادت شده، ولی اثرات جسمانی اذیت‌کننده‌یی روی من می‌گذارد که از خودم و همه‌ی آدم‌ها بی‌زارم می‌کند. روزها را یکی پی دیگر می‌شمارم تا نزدیک شدن پائیز را جشن بگیرم و بدنم به آرامش و راحتی برسد.

به این فکر می‌کنم با وضعیت جوی که تحمل می‌کنم، اون دنیا هم برم جهنم دیگه نهایت بی‌عدالتی‌ست‌.

باز مرضِ پاک کردن گرفته‌ام. چند شب است که می‌خواهم این‌جا چیزی بنویسم. می‌آیم، می‌نویسم و بازخوانی می‌کنم و پاک می‌کنم. کاش اینقدر وسواس فکری نداشتم!