«دل در پی سودای تو، آواره»

شبیه بچه‌ها برات گریه ‌می‌کنم. شبیه ورژن خراباتی امین قدیم.

این فکت که این شعر معروف کار شیخ حسین انصاریانه واقعا سنگین و جالب بود.

اصلا داره با حسین گفتنش عشق می‌کنه. درگیر سبک نیست و فقط داره عشق می‌کنه. این ورژنشو خیلی دوست دارم.

جرحي مشى معي إليك روحي هوت على يديك يا يُتميَ المؤبّدا هلّا مررت لي يدا يا وجهاً يشبه الندى طيّرت الشوق هدهدا علّي ألقاك داریم به ششم مهر، September 27 نزدیک می‌شیم عزیز. دیدی «لشهیدنا نقول الی اللقاء» گفتنت کار خودشو کرد؟ بعد تو پوستمون کلفت شد ولی نهم اسفند دل‌خون شدیم عزیز. آه عزیز...

به طور کلی هم حس می‌کنم واسه امام زمان خیلی قشنگ می‌خونه.

یه نظریه‌ای دارم راجع به پویانفر ورژن بعد از شهادت آقا، که بیانش نمی‌کنم ولی باعث شده خیلی خیلی به دلم بشینه. قبلا اصلا ازش خوشم نمی‌اومد. کافیه تو همین کانال پویانفر رو سرچ کنید.