لِـر‌نابِـلا

ماز میبینیم عزیزم

خوشگلا با کلاساس ماز پیش میرین؟ یا خودتون میبینید از جای دیگه؟

شب بخیر💘

یعنی حتی گوشی هم نمیتونه قیافه‌هامون رو تشخیص بده و قیافه‌هامون رو یکسان تطابق داده😭😭😭

یه چیز خیلی جالب و کیوت هم بهتون بگم برم بخوابم😭 لاک گوشیِ هرسه‌تامون با چهره باز میشه و امتحان کردیم و سه تا قفل با قیافه‌ی یکیمون باز میشه😭😭

ولی امیدوارم متوجه‌ش شده باشی💗😭

بیان منظورم سخته برام😭

بله بله، کاملا قبول دارم حرفت رو، مخصوصا وقتی بحث آدم‌های عزیز زندگیت باشن شرایط خیلی بدتر و آزار‌دهنده‌تره ولی یه چیزی هم که هست اینه که موضوع تنهایی بین ما خوب جا نیفتاده و بنظرم مفهوم اشتباهی ازش رو توی ذهنمون داریم وقتی که درمورد تنهایی حرف زدم منظورم این نبود که خودت رو جدا و بدون معاشرت از اطرافیانت نگه‌داریی و رابطه‌ای با کسی نداشته باشی چون عقایدِ مچی باهم ندارین، اتفاقا آدمیزاد یکجوری آفریده شده که تنهایی براش خوب نیست و باااید در اجتماع و بینِ افراد زندگی کنه. ولی میدونی منظور من چی بود؟ دیدی بعضی وقت‌ها شروع میکنی به بیان نظر و دیدگاهت تویِ یک جمع و یهو همه ساکت میشن، کسی برای نظر و دیدگاهت اشتیاق نشون نمیده یا حتی بعضی وقتا یجور عجیبی نگاهت میکنن و اگر بخوان به خودشون این اجازه رو میدن که بابت نظرت مسخره‌ات کنن؟ بعد از اینجور زمانی خیلی حالت بد و گرفته میشه، احساس تنهایی میکنی و اینجوری فکر میکنی که کسی وجود نداره که تورو درک کنه و به عقایدت احترام بذاره و این خیلی خیلی آزاردهنده‌ست برات. میخوام بگم باید بدونی که وقتی این احساسات اومد سراغت خیلی طبیعیه که بخوای دوباره با خودت فکر کنی و عقایدت رو زیرورو کنی که کجاش مشکل و اشتباهه که قابل‌قبول نیست، حتی گاها احساس میکنی که این مشکل از سمتِ توعه. و اوکیه، طبیعیه که این فکر رو کنی و شاید از عقایدت برگردی و دیگه بهشون پایبند نباشی. میخوام بهت بگم که باید یادبگیری که اینجور وقتا چجوری ادامه بدی و زندگی کنی؟ میخوای بعد از هربار بیان کردن دیدگاهت بابتش احساس ناراحتی داشته باشی؟ خب این خیلی سخته، خیلی اذیتت میکنه. پس بجاش سعی کن که یاد بگیری که وجوری با اون حسِ متفاوت بودن و تنهایی بعدش کنار بیایی، چجوری وقتی که خودت تنها به یک چیزی باور داری باهاش خوش باشی.

اهوم، درمورد افراط و تفریط همنظرم باهات

کلا تعصب و بیشتر از اون افراط و تفریط بنظرم نابود کنندست. نابود کننده همهچیز،جتی وجود خودت! و کاش ادمو اینو بفهمن واقعا که هرچیزی با اندازه و لازمش کافیه.زیاده روی لازم نیست. و خب راجب تنهایی.بیا بپذیریم اینجور تنهایی اصلا لذت بخش نیست.هرچقد بگیم حرفای بقیه/وجود بقیه و اینا مهم نیست بازم مهمه.دروغه که بگیم کامل مهم نیست. وقتی عزیزانت،ادمای دوست داشتنیت،ادمایی که هر لحظه باهاشون زندگی داری میکنی ضد تو باشن و تو نتونی موقعیت و شرایطتت رو تغییر بدی خب نمیشه گفت ری‌اکشنشون مهم نیست.

اینجور زمان‌هایی باید یاد بگیری که تنهایی هم خوش باشی، تنهایی هم حالت خوب باشه و منتظر بمونی که آدم‌های مناسب خودت رو پیدا کنی نظراتت رو بیان کنی و دنبال این نباشی که برای دیدگاه و عقایدت یه تاییدیه بگیری.

وااای دقیقاا..بعد فکر کن تو محیطی که هستی تموم ادما این شکلی باشن:) فاجعه‌ست. یا میشی سرانگشت همه بخاطر اینکه شبیهشون نیستی یا هم باید مهر سکوت بزنی و رنگ همرنگشون رو تو تنت داشته باشی..💔

و بابام همیشه یه جمله‌ رو میگه اونم اینکه "زندگی‌ کردن سخت نیست، آدمیزاد خودش برایِ خودش سختش میکنه" و این چیزیه که همیشه بهش میرسم و بهش باور دارم.

اون زمانی دوست داشتنی میشه که دست از تعصبات مزخرف و بی‌جامون برداریم. روی هرچیزی که عاشقشیم ادعای مالکیت نداشته باشیم.

بنظرم زندگی اون‌لحظه‌ای دوست داشتنی میشه که به این باور برسیم هرچیزی که ما دوست داریم درست و موردقبول همه نیست و فقط برای دلِ خودمون دوستش داشته باشیم و مدام سعی نکنیم به بقیه بقولبونیم که نهه تو نمیفهمی که این فلان چیز چقدررر خفن و خوبه.