لِـر‌نابِـلا

درس‌خوندن پژمرده‌م میکنه واقعا، اه.

کنکورم رو بدم اولین کاری که میکنم اینه که دوره پریسا رو میگیرم. و همیشه هم استرس اینو دارم که نکنه تا اونموقع پریسا دیگه کلاس نذاره.💔

خیلی باحالهه، همین الان داره چه غلطی میکنه😭😂

دلیل اینکه دلم میخواد دوره‌های پریسا رو شرکت کنم، احساس میکنم خیلی مفیدن.🧘🏻‍♀✨

یعنی عاشق طرز نگاه پریسا نسبت به گرامرها شدم. یعنی زبان با پریسا عین بازی میمونه.

خداروشکر که مدرسه نمیرم و امسال همکلاسی ندارم و مجبور نیستم اون پیک‌می های ددی‌نما رو تحمل کنم.

بابام اومده و میگه "دیگه آماده‌این فردا برین مدرسه؟" و برای یه لحظه توی دلم خالی شد.

من رومِن رو یه گولاخ تصور میکنم، از بس که گنده‌ست.

✨

Me while talkin' about VATICAN:

وای😭😭😭😭😭😭😭😭🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍

خانمی خیلی خوشگله😭

چقدر خوشگلن، چقدر بهم میان وای😭

They finally got married 😭✨✨✨

- چـرا تا به‌حال کسی این‌ها را بـه من نگفته بود؟

:))

بذار اینجوری بگم که قابل فهم‌تر باشه: فرض کن که رفتارهای زن‌ستیزانه جزوی از اخلاق کرکتر نشون داده میشه و کرکتر زن هیچ مشکلی باهاش نداره و طبیعی نشون داده میشه و در طی داستان اشاره‌ای هم به اون رفتار نشه

و میدونی کجاش جالب‌تر میشه؟ اینکه میتونی زن‌ستیز بودن یا نبودن نویسنده رو از روی رفتاری که کارکتر مرد با زنِ داستان داره تشخیص بدی. البته این فارغ از سناریویِ داستانه، گاهی نویسنده نیاز داره که یک شخصیت اینجوری خلق کنه.

مردهایی که زن‌ها می‌نویسن خطرناکن، چون از روی نیازهای پنهان و ظریفِ روح یک زن تراشیده شدن.