ᴹᵉᵗᵃˡ ¹²⁰ ᴰᵃʸˢ ⁱⁿ ᵀᵃᵇʳⁱᶻ

تا تاریکی میشه ترسیم ما درحال سوختن میدرخشیم.

ابراهیم! چه کسی فکر کرد قلب ما بت است و آن را شکست؟

بر دیوار نیروگاه های بوشهر نوشته شده بود : خدایا همه را ببخش بجز طارمی

هیچکس گلوله‌اش را خرج پرنده مُرده نمیکند اگر به سمتت شلیک کردند بدان اوج گرفته‌ای.

آدمیزاد تو یه سنی، یه قبر می‌کنه، آرزوهاشو می‌ریزه توش و می‌شینه به نگاه کردن. باور کنید حال سوگواری‌ام نداره. بهت‌زده به مرگ آرزوهاش زل می‌زنه. گیج و منگ. می‌دونه هم که دیگه نمی‌شه. به قول فروغ؛ «چه می‌شود کرد؟ مگر می‌شود دنیا را پاره کرد و از تویش خوشبختی درآورد؟ همین است که هست».

تو‌ اینستا داری همینجوری اسکرول میکنی، یهو یه ویدیو درباره اون دو شب میبینی و دیگه اشکت بند نمیاد.