کولیآنا🃏'

نشسته در انتظار فرسودگی و سوختن

و کور و کر و لال و بی‌حرکت

و چقدر ما چکش‌خوار و چکشِ خار خورنده‌ایم

مصدر آهن بودن

چرا که آهنگر ها کیمیای آهن می‌خواهند و الماس بودن ما آن‌ها را کاسب نمی‌کند.

کاش هر خانواده‌ای دختر دار نشه

‌ یکی از قطعات زمستون سمفونی ۴ فصل آنتونیو ویوالدی

آن‌گاه که سالک در وادیِ نومیدی خویشتن را چون خاکستری بر باد رفته بیند و از خویش جز غباری نمانده باشد همان دم، ابتدایِ عنایت است. ققنوسِ جان از میانِ خاکسترِ نفس سر برآورد و آنچه را مردمان پایان پندارند، او بالِ عروج سازد . چه، آن‌که به تمامی سوخت دیگر خاکسترش نیز بویِ آسمان می‌دهد و امید، نه تمنایِ پرواز که خود پروازِ روح به سویِ نور است. -سطرنشین

«اما تو بیا رنج را قفس نکن؛ اگر قرار است هر شب خواب پر زدن ببینی.»