کومورِبی🌿✨

زندگی می کنیم در مرکزِ زخمی که هنوز تازه است.

حالم حالِ صبح نیشابور است، به وقت حمله مغول.

دارم رفته رفته تبدیل به آدمی می‌شوم که به فکر کردن فکر می‌کند. حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همه‌اش دلم می‌خواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دست‌هام به چه کاری مشغولند. #سمفونی_مردگان

مرا زِ روز قیامت غمی که هست این است که روی مردم عالَم دوبار باید دید •صائب تبریزی

جنازه آدم هایی که با حرفاتون کشته میشن، هیچوقت پیدا نمیشه...

•سوگ سیاوش

باید به ملتقای درخت و خدا رسید.

هر زمان کسی ازتون پرسید افتخاری در زندگی داشتی؟ سینه رو بدید جلو و صداتونو صاف کنید و بگید؛ دووم آوردم!

اینک منم، که بندیِ این بندم.

یکی اومد ی گاز گنده از زندگیمون کَند و بُرد.

Just breathe ✨

به قول جناب بدیع: «هم رفتنم خطاست و هم بازگشتنم، چو اره در گلوی سپیدار مانده ام.»

دقیقا همون جاییم که شاملو میگه: « نه در رفتن حرکت بود، نه در ماندن سکونی»