ᴘsʏᴄʜᴏ

خواب کفایت نمیکنه من به کما نیاز دارم.

ستاره ها هیچ وقت نمیتونن خورشید صبح رو ببینن*

فکر می‌کنم تا ابد دلتنگت خواهم ماند، مثل ستاره‌ هایی که در آسمان صبح دلتنگ خورشید می‌شوند..

درسته جبهه و جنگ نرفتی ولی از بس دادی جانباز شدی.

آفرین بیا بهت مدال دلقکی بدم چقد خوب رفیقتو جلو بقیه خراب می‌کنی

کاش یه سری آدم ها ناشناخته باقی ‌می‌ماندند آدم هایی که روزی فکر میکردم بهترینن.

منو که دیگه ؛ نمیتونی ولی خودتو ، نجات بده

دروغگو ، ها

خیانت انقدر تو جامعه عادی شده که آدم ها طوری رفتار میکنن که انگار وفاداری یه افتخاره ؛ درحالی که وفادار بودن فقط حداقل چیزیه که باید باشه.

مرا رنجاندند آنقدر که تمام احساساتم را به خاک سپردم.

تو همون هیچی هستی که وقتی بهم میگن به چی فکر میکنی میگم هیچی.

گویی جمجعه ام‌ از حجم فکر ترک برداشته

هیچکس همون آدمِ چند سال پیش نیست.

رها کردن سخت تر از رها شدنه ؛ کی میدونه آدم چی میکشه تا خودشو قانع کنه و بزاره بره.

نشد این psycho آروم با هیچی ..!

کاش فراموش کنم که فراموش شدم.