Gُoth Islamophobe ِFemcels Sُociety.

چند روز بعد از تولدم، بالأخره تصمیمم رو گرفتم. که مادری نداشته باشم و دیگه این شکنجه‌های عاطفی تموم بشن. فقط دیگه دو تا زنِ غریبه بشیم تو یه خونه. یه آتش‌بسِ مسالمت‌آمیز.

همیشه من رو جورِ دیگه‌ای که من نباشم می‌خواست. هیچ‌وقت از چیزی که به‌دنیا آورده بود رضایت نداشت؛ شبیهِ تصوراتش نبود.

این فکر که این شخص سال‌ها من رو از حس کردنِ خوبیِ چیزِ خوبی که شاید همیشه با خودم داشتمش، محروم نگه‌داشت.

این فکر بیدار نگهم می‌داره که مهم‌ترین سال‌های زندگیم چقدر می‌تونستن با دوست داشتنِ خودم و احساسِ دوست داشتنی بودن بگذرن، چیزی که هرگز واقعاً و عمیقاً نداشتمش. فقط اگه زنی که به‌دنیام آورده اینی که هست، نبود.

اونم جَن لوینسنِ اپیزودِ dinner party.

Life update: این پسر جدیده به معنای واقعی باعث می‌شه احساس کنم بالأخره جیم هلپرتِ زندگیم رو پیدا کردم و تنها قسمتِ نگران‌کننده‌ اینه که تو این رابطه من پم بیزلی نیستم؛ یه جَن لوینسنِ تمام‌عیارم.

دیگه هیچ‌وقت.

وسطِ ریواچ #TheOffice و هربار که جیم هلپرت رو اسکرین ظاهر می‌شه می‌تونم صدای کش اومدن و گشاد شدنِ مردمک چشمم رو بشنوم.

نوشِ جونش.

#Fleabag