مکتوباتِ زن آقا...☫
Kanalga Telegram’da o‘tish
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
Ko'proq ko'rsatishMamlakat belgilanmaganToif belgilanmagan
239
Obunachilar
Ma'lumot yo'q24 soatlar
-37 kun
-530 kun
Postlar arxiv
+2
امروز…
این دختره که ناخودآگاه با نگاه کردن بهش لبخند میزنم؛
همونی که خیلیا وقتی عکسامونو دیدن گفتن: «چقدر شبیه همید، خواهرتِ؟»
نه، خواهر خونی نیست، ولی…
همونیه که میذاره خودِ خودم باشم،
همون که به خودم قول دادم براش مثل خواهر بزرگه باشم تا هیچوقت دور از خونوادهاش حس غربت نکنه.
همونی که پر از "خیلی چیزاست"...
و امروز؟
منو سوپرایز کرد، از همون سوپرایزای عجیب و باورنکردنی…
از همونا که اولش خشکت میزنه و بعد فقط دلت میخواد بگی:
«میمووون…»
از همون میمونا که یعنی: چه خوبه که هستی، چه خوبه که بیهوا میای و بودنتو میذاری وسط زندگیم،
چه خوبه که بودنای تو انقدر پر هیجانه.
خلاصه آی دخترِ که میگی شاید توی یه دنیای دیگه واقعا خواهر بوده باشیم؛ خواستم بگم مرسی که هستی.
01 Okt 2025, 16:33
به مناسبت روز جهانی قهوه بهش بگید :
“چشمانش قهوهای بود ؛ به حق فهمیدم قهوه از سیگار و قلیان اعتیاد آورتر است☕️"
01 Okt 2025, 07:20
ولی هرجوری که شده این ترمم پاس میکنم؛
شاید بپرسید چطوری؟
ممنون سلامتی، شما چطوری.
01 Okt 2025, 05:21
یکی از قشنگیای زندگیم؛ یکی بودنِ روز تولدم با مامان هست.
البته سالگرد ازدواجم هم نیز...✨
29 Sen 2025, 18:35
Repost from فآش
میپرسی تا کِی؟
تا وقتی دونه به دونه بچه هامون با هم رفیق شن.
تولدت مبارک سبزِ من💚
29 Sen 2025, 17:58
میخواٰهم وقتی کسی از داراٰییام پرسید؛
از تو برایش بگویم.
روزِ ۳۶۴ام..
29 Sen 2025, 07:16
به مناسبت روز جهانی قلب؛
برید بهش بگید" قلبِ من" روزت مبارک.
29 Sen 2025, 05:05
این نیمکت برای من فقط یه جای نشستن نبود؛ یه تیکه از زندگی دانشجوییم بود.
وسط همه شلوغیها و سروصدای دانشگاه، اینجا همیشه یه گوشهی دنج بود که انگار فقط مال من بود.
خیلی وقتها مینشستم روش و به رفتوآمد آدمها نگاه میکردم، یا سرمو میگرفتم بالا و محو برگهای درختی میشدم که سایهشو سخاوتمندانه روی نیمکت پهن کرده بود.
این نیمکت برای من یعنی یه مکث کوتاه؛ یه نفسی تازه بین همه بدوبدوها و دغدغهها.
روزایی بوده که همینجا نشستم و به آینده فکر کردم، روزایی هم بوده که فقط چشمهامو بستم و از آرامش و سکوتش لذت بردم.
هر بار که روی این نیمکت مینشستم، انگار لحظهها ثبت میشدن. لحظههایی ساده، اما پر از حس…
لحظههایی که هیچوقت از خاطرم پاک نمیشن.
برای من این نیمکت همیشه بیشتر از یه نیمکته؛
یه گوشه امن، یه جایی که هر بار بهش فکر میکنم، دلم میخواد دوباره همونجا بشینم و
ساعت ها به صدایِ پرنده هایِ بالای سرم گوش بدم.
28 Sen 2025, 09:08
به مناسبت روزِ جهانی پرسیدن سوالای احمقانه؛برایِ بارِ هزارم ازش بپرسید واقعا دوسم داری؟
28 Sen 2025, 06:47
دلم میخواد بچگیامونو بشونم تویِ بغلم و
بهشون بگم از دنیای بزرگترها،
از روزهایی که بزرگ شدن سخت میشه،
مسئولیتها روی شونههامون سنگینی میکنه،
و زندگی گاهی با ما بازی میکنه…
گاهی اونجوری که میخوای پیش نمیره، خسته میشی و آشفته...
اما بعدش، با یه لبخند بهشون میگم میشه همهی اینا رو تحمل کرد و یکی یکی درستشون کرد.
اونجاست که براشون از عشق میگم؛
عشق همه چیزو شیرین میکنه.
میگم عشق یعنی همین که امروز
شما دوتا بزرگ شدید و قصهی خدا مسیرشون رو به هم رسوند.
عشق یعنی وقتی سختترین روزها رو با هم میگذرونیم،
باز هم دست همو میگیریم و میخندیم،
میگم عشق یعنی کنار هم انقدر برای نداشتههامون میجنگیم تا برسیم به چیزی که میخوایم.
میگم عشق یعنی شنیدن بدون قضاوت، یعنی وقتی یکی حرف میزنه، تمام توجهت باهاشه و دلت میخواد دنیا رو برای آرامش اون تغییر بدی.
میگم عشق یعنی با هم رشد کردن؛ یعنی کنار هم یاد گرفتن، تجربه کردن و بهتر شدن، نه اینکه یکی بر دیگری سلطه داشته باشه.
میدونید بچهها؛ لذت و ارزش با هم به چیزی رسیدن خیلی بیشتره و اونجاس که قدر همو میدونید.
روزِ ۳۶۲ام...💓
27 Sen 2025, 11:27
