𝐇

🖤

صَبر و نور و اُمید عادتِ ماست.

صداهایی که دیگه پیشمون نیستن :

سپهر من کجایی بابا؟ مانی بابا برو منم میام. اومدم مبین اومدم مامان. حدیث من گشنه رفت. بابا دوستت دارم. من حالا جواب رونیکا رو چی بدم؟ بابا سوختم…. سوختم. خیلی دوسِت دارم حالا که دارم میرم. درود به مردم شریف ایران. بچه ها کمک، ناموساً کمک. حکمم اعدامه، به مامان چیزی نگو. بچه ها نخندینا. من هم پسر کسی هستم. سهم بچه من از وطنِ من پنج تا گلوله بود. حیدر حیدرکنان به بچه من شلیک کردن. متهم اظهار پشیمانی نکرد. پارسا مامان خوب بخوابی پسرم برام آرامش بخواه واسه داداشات صبر بخواه. و….🖤

@lldalall | 2521.

پس از کشتار ، اشیاء به جای انسان شهادت می‌دهند.

بچه ها من واقعا ناراحتم که نمردم. نه برای مردنش ها؛ ناراحتم که چرا زنده ام وقتی یک سری پیر و جوون دیگه جونشون رو واسه آزادی من دادن. انگار خجالت میکشم که هنوز هستم..

…

من هم پسر کسی هستم، 98. به مامان چیزی نگو، 401. سپهر بابا کجایی، 404.

تا اخر عمرم از سال ۱۴۰۴ متنفر میمونم👌🏻

در دل ما ماندگار شد زیاد اندوه.

ما را از مرگ می ترسانند؛ انگار که ما زنده ایم…

-شاملو

👌🏽

حیف ما،حیف این عمر،که اینجوری میگذره…

این روزا به اوضاع اطرافم فکر میکنم،ناراحتیم بیشتر میشه. آینده‌ای که بشدت مبهمه و مردمی که بیشتر از همیشه خسته‌ن. خیلی حرف برای گفتن دارم،اما تجربه بهم یاد داده که نمیشه همه چیزو رُک گفت و باید سکوت کرد؛نه از روی بی تفاوتی بلکه چون عواقبشو میدونم. ولی خب امید دارم که حال مردمم خوب میشه و روزای بهتر میاد🫂

من واقعا در گه گیجه ترین حالت ممکنم👌🏽

کاش شرایط میذاشت دغدغمون اندازه سنمون باشه🤦🏽‍♀️

روزت مبارک پناه من🫀