Labyrinth

دلم نمی‌خواست اینجوری بشه، ولی زندگی همیشه طبق نقشه‌های ما پیش نمی‌ره. آدم یه‌جا می‌جنگه، یه‌جا کوتاه می‌آد، یه‌جا خودش رو قربانی می‌کنه، و باز تهش می‌بینه نتیجه با چیزی که انتظارش رو داشته، زمین تا آسمون فرق داره.

نمی‌دونم بابت سخت‌گریه بودنم باید خداروشکر کنم یا نه، چون اگر این‌طور نبود، به‌خاطر حال این روزهام، بارها و بارها وسط خیابون می‌زدم زیر گریه. تا مرز بغض‌کردن می‌رم اما گریه‌هام سرازیر نمی‌شه.

خبری نیست، فقط دیگه نمی‌شه.