ناگفته

شاید هم واقعا دیر شده.

حسرت برانگیز

+ بزرگ‌ترین چیزی که از دست دادی؟ - خودم رو.

می‌دونم چی میگیا ولی نمی‌فهمم بخدا.

بنده به عنوانِ یک لازانیا که آرزو داره باقلوا باشه و با چایی ازدواج کنه، خیلی فیلینگ کره‌ی پسته هستم که شله زرد شده و دلش میخواد حلوا عربی بخوره.

دو دیقه لب مرز تیر نخورین تا ببینیم چه خاکی به سرمون بریزیم.

دلم می‌خواد از ایران فرار کنم، لب مرز تیر بخورم و خلاص شم.

میگن تو از ایران میری ولی ایرانی بودن از تو نمیره.

https://t.me/naagofte/4166 من فکر میکنم ما ایرانیم. تو ایران نباشیم هم ما ایرانیم! مگر اینکه ایران نباشه.

کلا بودن مسئله جالبی نیست.

نه لطفا اصلا دیگه دلم نمیخواد تو ایران باشم حتی به عنوان پشه

ولی خودشون خبر ندارن که بدبختن.

متاسفانه بزها هم در ایران بدبختن

کاش حتی یک بز در ایران بودم.

کاش یک بز در سوئیس بودم

حس می‌کنم واسه بهبود سلامت روانم باید یه مدت از فضای مجازی فاصله بگیرم. فشاری که رو آدم می‌ذاره بعضی وقت‌ها خیلی زیاد میشه.

آدم صبح جمعه از خواب که بیدار میشه به دلایل وجود داشتن خودش شک می‌‌کنه و دلش می‌خواد بزنه زیر میز.

شاید هفته آخر خرداد بود که رفتم شیراز و یه مدت تنها بودم و چند تا از دوستامو هم دیدم و سربازیمو هم تموم کردم.

آخرین باری که خوشحال بودی کی بود؟