315
Підписники
-124 години
-217 днів
-1330 днів
Архів дописів
315
میخواستم بگم عمرا دلم برای امسال تنگ بشه ولی اگر بگم دروغ گفتم ، اتفاقا بیشتر از همه سالها دلتنگ روزای سال کنکورم میشم
دلتنگ شب های امتحان اینجا و پارت های نگار
دلتنگ غر زدن های نگار بخاطر بد قلق بودن فیزیک و عربی
دلتنگ تفریحات پر استرس یک ساعته
دلتنگ امتحانات دی و مسیر برگشت
دلتنگ تولد های ۱۸ سالگیمون که هردوش تو فضای جنگ و کنکور گذشت .
امیدوارم همه نتیجه زحمتاشونو همین امسال بگیرن🌷.
315
نمیدونم چطور باید با جایی خداحافظی کنم که یه زمانی بخش بزرگی از هر روزم بود.
این دیلی برای من هیچوقت فقط یه دیلی درسی نبود چون من اینجا با شما زندگی کردم. با هم درس خوندیم، ازمون دادیم، استرسهای زیادی کشیدیم، تو روزای خوبمون ذوق کردیم و تو روزای بدمون ناامید شدیم ولی بازم ادامه دادیم.
یهسریاتون شاید فقط اسمم رو میدونستین، شاید حتی هیچوقت حرفی باهام نزده باشین ولی با اینحال حضور تکتکتون برای من واقعی بود.
شما شاهد بخش بزرگی از سختترین و در عینحال مهمترین سالهای زندگی من بودین و فکر کنم چیزی که بیشتر از همه ناراحتم میکنه اینه که یه نسخه قدیمیتر از خودمو انگار قراره با شما اینجا جا بذارم.
دیگه کنکوری نیستم و میدونم که نمیتونم مثل قبل اینجا فعالیت کنم برای همین تصمیم گرفتم اینجارو به یکی از دوستام بسپرم ( بیتا ) و امیدوارم اینجا همچنان برای شما یهجای خوب باقی بمونه حتی اگه دیگه من صاحبش نباشم.
ولی دلم نمیخواست واقعا ازتون خداحافظی کنم و برای همیشه ناپدید شم برای همین دیلی پرایوتمو بعدا میذارم تا اگه دوست داشتین توی زندگیای که بعد این همه سال تازه دارم شروعش میکنم، کنارم باشین .
شاید خیلیهاتون بعد از این دیگه هیچوقت اینجا نیاین. شاید کمکم اسمها و حرفامون از یادمون بره. شاید نانی خوردنامون هم فراموش کنیم ولی من واقعا نمیتونم خاطرات همه اون روزا و ادمایی که توش بودنو فراموش کنم.
ممنونم که خوندین میدونم خیلی طولانی شد ولی هرچی سعی کردم کوتاهتر بنویسم نتونستم، دلم میخواست بیشتر باهاتون حرف بزنم.
دوستتون دارم و امیدوارم هرجا که هستین، زندگی باهاتون مهربون باشه.
- نگار
