مجله هنری اُرکــا 🌊

+ هیچ‌کس حق ندارد به جنازهٔ برادرم توهین کند حتی پادشاه! من جنازه برادرم را دفن خواهم کرد؛ حتی اگر کشته شوم! اما من نباید زنده بمانم تا انتقامی درست‌تر بگیرم؟! 📚نمایشنامه آنتیگونه سوفوکل @orca_journal

~ تا زمانی که روح انسانی بر این سیاره زنده است، موسیقی به شکلی زنده و پویا همراه او خواهد بود و او را در مسیر زندگی‌اش نگه خواهد داشت🪐 | آرون کاپلند @orca_journal

دامبلدور؛ کارکتر معروف و عزیز مجموعهٔ هری‌پاتر؛ یه دیالوگ داره که مرورش تو این روزا خالی از لطف نیست : + اما می‌دونین که شادی رو میشه پیدا کرد؛ حتی در تاریک‌ترین زمان‌ها ! کافیه آدم یادش باشه که چراغ رو روشن کنه✨ | شب هفتم •مکان : زیر زمینِ اقیانوس •زمان : وقتی که اُرکاها برای خونشون، وطنشون، آینده و خانوادشون بی‌قرار میشن 🌊🫧 @orca_journal

تئاتر بیش از آنکه هنری برای تماشا باشد، آیینه‌ای‌ست برای اندیشیدن. در آن، تماشاگر نه صرفاً نظاره‌گر، بلکه شریک روحیِ خالقان اثر است؛ هر سکوت بر صحنه، صدایی‌ست که درون ما طنین می‌اندازد و هر حرکت بازیگر، پرسشی‌ست دربارهٔ خودمان و جهانمان🎭✨ | پیتر بروک @orca_journal

تو این روزا اگه حس کردی تاب و تحملت تموم شده ؛ اگه به این نتیجه رسیدی که رسالتی نداری و جایگاهتو توی این دنیا گم کردی؛ کمتر از نیم ساعت وقت بذار و دل بده به زندگی دمیتری شوستاکوویچ، آهنگساز و پیانیست روسی 🎵 بهت قول میدم از وقتی که میذاری؛ پشیمون نمیشی 🫧❤️‍🩹 | شب ششم •مکان : زیر زمینِ اقیانوس •زمان : وقتی که اُرکاها برای خونشون، وطنشون، آینده و خانوادشون بی‌قرار میشن 🌊🫧 @orca_journal

«می‌نویسی که جنگ لهت کرده، که دلت می‌خواهد بمیری. نامه‌ات را می‌خوانم و درکت می‌کنم. ما هرگز پیش از این، چنین یکپارچه به دست نابودی سپرده نشده بودیم.»🥀 | از میان نامه‌ی آلبر کامو به یک دوست @orca_journal

هنرمند کیمیاگر احساس است؛ زهر خشم آدمی را، پادزهر معنا می‌کند. در شرایط بحرانی، همه چیز قطبی می‌شود: یا بسوزان، یا بسوز. یا فریاد بزن، یا خفه شو. یا متهم کن، یا متهم شو.🫴🏻 اما هنرمند راه سومی را می‌شناسد: “تبدیل” او احساسات تندش را بر سر کسی خالی نمی‌کند، نه بخاطر ضعف، بلکه به خاطر قدرت. قدرتی که می‌تواند آتش درونش را مهار کند و از آن نوری روشنگرانه بسازد.✨ نه دیگران را رنجور می‌کند، نه خود را می‌سوزاند. بلکه اثری ماندگار خلق می‌کند. • این فرار نیست، این دقیقاً شجاعتِ یک هنرمنده🪽 • سکوت نیست، بلکه مقاومتِ معناداره🤝 • انفعال هم نیست، کنش هست :)

اثر هنری می‌تواند صدها سال زنده بماند و تأثیرگذار باشد، اما خشمی که امروز بر سر کسی خالی می‌کنیم، فردا بر زمینِ کینه می‌خزد و نهال نفرت را بارور می‌کند.

@orca_journal

دلم می‌خواهد ما بچه‌های ایران با بچه‌های هند، اصلا با بچه‌های آسیا، نه چرا بچه‌ها را از هم جدا کنیم، اصلا همه بچه‌های دنیا، دست همدیگر را بگیریم، توی دنیای هرچند خیالی و رنگارنگ بچرخیم و واژه‌های مشترک را با هم فریاد بزنیم: «دنیا، زندگی، دوست، محبت»🌊 | لبخند انار؛ هوشنگ مرادی کرمانی @orca_journal

چند روز پیش داشتم برای بار سوم انیمیشن elemental رو نگاه می‌کردم؛ توی یه صحنه امبر، کارکتر دختر داستان، داشت از یه اصطلاح رایج بین قوم آتش صحبت می‌کرد که به این معناست :

« ما می‌سوزیم چون تا همیشه قرار نیست بسوزیم »

برداشت از این جمله بی‌نهایت و البته آزاده؛ اما خواستم بهت یادآوری کنم که مبادا تو این روزای تیره و سخت‌گذر یادت بره که هیچ فرصتی تا آخر عمر بهت داده نمیشه :) | شب پنجم •مکان : زیر زمینِ اقیانوس •زمان : وقتی که اُرکاها برای خونشون، وطنشون، آینده و خانوادشون بی‌قرار میشن 🌊🫧 @orca_journal

«بازیگری خوب، از گوش دادن شروع می‌شود؛ نه از حرف زدن.»🎭 | Sanford Meisner @orca_journal

هی دفن می‌کنم و دفن می‌کنم و دفن می‌کنم؛ امیدهای رفته پی روز‌های رفته را، هی قرض می‌کنم و قرض می‌کنم و قرض میکنم؛ از فردای خود امید :)🌱 | فتح نامه‌ی کلات؛ بهرام بیضایی @orca_journal

صحنه‌ای دراماتیک از فیلم (معشوق جاودان - ۱۹۹۴) با بازیگری اولدمن در نقش لودویگ فان بتهوون. این صحنه یکی از نمادی‌ترین لحظات سینما برای نمایش رنج و نبوغ بتهوون است.🎶 در این فیلم، بتهوون در حالی که به شدت با ناشنوایی فزاینده‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند، سرش(گوشش) را مستقیماً روی بدنه چوبی پیانو قرار می‌دهد و در حالی که ملودی آرام و حزن‌انگیز سونات مهتاب (Moonlight Sonata) را می‌نوازد، از طریق استخوان‌های جمجه‌اش ارتعاشات سیم‌ها حس می‌کند تا بفهمد چه می‌نوازد.🪽🥀 @orca_journal

ولی چیز چندانی از آن روزها نگفتم. آدمی فقط می‌تواند چیزی را وصف کند که تاب به خاطر سپردنش را دارد. نمی‌توانی ضربات چکشی را توصیف کنی که مغزت را متلاشی می‌کند :)🥀 | زیر تیغ ستارهٔ جبار؛ هدا مار گولیوس کووالی @orca_journal

«گاهی موسیقی تنها زبانی‌ست که می‌تواند بغض یک ملت را روایت کند»

آرنو باباجانیان، پیانیست و آهنگساز نامدار ارمنستان، در حال نواختن اثر غم‌انگیز خود به نام «مرثیه» (Elegy) برای پیانو؛ قطعه‌ای که به یاد دوست و همکار آهنگسازش، آرام خاچاطوریان، نوشته شده است. آرام خاچاطوریان برای باباجانیان حکم یک مرشد و راهنما را داشت. وقتی خاچاطوریان در سال ۱۹۷۸ درگذشت، باباجانیان که خود از بیماری سرطان رنج می‌برد و می‌دانست فرصت زیادی ندارد، تمام اندوه و ارادتش را در این نت‌ها ریخت.🎶🥀 @orca_journal