ساحره 🏳‍⚧

- قربانی نکوهی یعنی چی؟

قربانی نکوهی به این معناست که در مواجهه با افرادی که قربانی مسائلی مثل آزار جنسی، تجاوز، خشونت خانگی، اذیت و آزار و... هستن، به بهانه رفتارهایی که قبل و بعد از تجربه آزار انجام دادن یا ندادن و همچنین پوشش، ظاهر و سبک زندگی، لحن و .... اون‌ها رو تا قسمتی، یا کاملا، مقصر اتفاقی که براشون افتاده بدونیم، بجای اینکه روی مسئولیت مقصر و آزارگر تمرکز کنیم و درباره اتفاقی که واقعا افتاده حرف بزنیم. قربانی نکوهی یک مکانیسم اجتماعی برای حفاظت از قدرت، تقویت پدرسالاری در جامعه و تثبیت سکوت در برابر خشونت هست. قربانی نکوهی فقط به معنای گفتن "تقصیر خودته" نیست، بلکه اشکال ظریف تری از اون هم وجود داره.

وقتی کسی چیزهایی اینچنینی رو میگه:

"اون وقت شب نباید میرفت اونجا"، "باید مقاومت میکرد و جیغ و داد راه مینداخت"، "چی تنش بود؟"، "چرا شکایت نکرد؟"، "چرا بلافاصله با اون قطع ارتباط نکرد؟"، "چرا ازش مدرک جمع نکرد؟"، "تقصیر خودش بود که اعتماد کرد"، "چرا بعد این همه مدت یادش افتاده حرف بزنه؟" و... درواقع داره بار مسئولیت رو از روی دوش ابیوزر برمیداره و اون رو به بازمانده‌ی خشونت تحمیل میکنه و جریان بحث رو از اینکه "چرا اون ابیوزر انجامش داد" به سمت "چرا قربانی کاری نکرد؟" منحرف میکنه. در روند قربانی نکوهی ساختاری سعی میشه با پرسش های تحقیر آمیز و تمرکز بر روی اشتباهات و رفتار فرد قربانی، یک جریان به نفع ابیوزر ساخته و از فرد مسئول رفع اتهام بشه. این مسئله همچنین باعث ایجاد این توهم میشه که این خشونت قابل پیشگیریه اگر قربانی‌ها "درست" رفتار کنن، یا "درست" لباس بپوشن یا ... بجای اینکه اشتباه فردی که مرتکب خشونت شده به رسمیت شناخته بشه و ابیوزر مسئول دونسته بشه. متهم کردن قربانیان به بزرگنمایی مسئله یا اغراق و دروغ گویی هم فرم دیگری از قربانی نکوهی محسوب میشه. یا استفاده از ویژگی‌های شخصیتی قربانی برای بی اعتبار کردن روایت. چیز هایی مثل "اون همیشه دردسر درست میکنه"، "خیلی احساساتیه و همه چیز رو جدی میگیره" و... . این موارد در کیس‌های آزار جنسی بسیار به چشم میخوره. این توقع از بازماندگان و قربانیان خشونت میره که یک "قربانی بی نقص" باشن. مثلا رفتارهای فرد بعد از تجاوز ملاک قضاوت بیگناهی متجاوز قرار میگیره و میگن اگر واقعا بهت تجاوز شده بود چرا خندیدی؟ چرا غذا خوردی و ازش استوری گذاشتی؟ چرا افسرده نشدی و خودکشی نکردی؟ قربانی نکوهی با ایجاد این باور که "چیزهای بد فقط برای آدم‌های بد اتفاق میفته" بسیاری از قربانیان رو به سکوت دعوت میکنه، چون گزارش دادن و متهم کردن ابیوزر فقط باعث میشه اعتبار خودشون از بین بره و تحت حملات تازه‌ای قرار بگیرن.

تصاویری از محمد محبی، بازیکن تیم ملی جمهوری اسلامی در حال برداشتن برگه‌ای حاوی شعار زن زندگی آزادی همراه با تصویر مهسا امینی از روی دیوار و انداختنش در سطل زباله.

تا الان من قطعا مطالبی نوشتم که برای همه خوشایند نبوده، برای همین تلاش من بر اینه که اون نواقص رو برطرف کنم و متناسب با مسئولیتم رفتار کنم. بعنوان یک فمینیست و بعنوان یک زن ترنس قطعا هجمه‌های زیادی به فعالیت این کانال بوده چه از طرف مخالفان و چه از طرف کسانی که برای بهتر شدن مطالب لطف کردن و نقد داشتن. من از همه کسانی که ناراحت یا آزرده کردم عذرخواهی میکنم و سعی میکنم مطالب رو همه‌شمول تر و درست تر بنویسم. همونطور که قبلا هم چندین بار عذرخواهی کردم و در طول سال گذشته برخی از مطالب رو بدلیل تذکراتی که به من داده شد حذف کردم. ممنون از شما.

وقتی به ایران در ۴۷ سال اخیر نگاه میکنی و به مسائلی مثل

زنان قربانی اسیدپاشی اصفهان، کودکان اعدام شده، افراد LGBT+ کشته و اعدام شده، کودکان قربانی تجاوز، کودکان قربانی کودک همسری، تجاوز به زنان قبل از اعدام، تجاوز به زندانیان سیاسی برای اعتراف گیری، کودکانی بخاطر رژیم مجبور به تحمل بارداری و زایمان شدن، زنانی که بخاطر ممنوعیت سقط جون خودشون رو از دست دادن، زنان و دخترانی که گشت ارشاد کشت و ناپدید کرد، محدودیت و ممنوعیت تحصیل و اشتغال برای اقلیت‌های مذهبی، جنسی، جنسیتی و قومیتی، این همه قتل ناموسی، محدوديت تحصیل و اشتغال و ورزش برای زنان، ممنوعیت صدای زنان، ممنوعیت بدن زنان، فروش زنان و کودکان برای صیغه و ازدواج و "قاچاق جنسی اسلامی"، فروش شیرخشک فاسد و مرگ نوزادان، شلیک به چشم کارگران شرکت کرده در اعتصابات، اعدام دختری که قربانی تجاوز بود، کودکان کار و ترک تحصیل کودکان بخاطر فقر، خودکشی دانش‌آموزان بخاطر فقر، آزار جنسی در مدارس، ممنوعیت واردات کالا که باعق شد مردم اعضای بدنشون رو برای خرید وسیله ها بفروشن، ممنوعیت واردات واکسن که باعث شد ده ها هزار نفر از کرونا بمیرن، ۱۲ سال شست و شوی مغزی کودکان برای باور به اراجیف دروغ و زنستیزانه، فریب دادن کودکان در دوران جنگ عراق برای اینکه با کلید پلاستیکی دور گردنشون برن پاکسازی مین، شلاق زدن و اعدام کردن به جرم نوشیدن الکل و ...

توجه میکنی، برات سخته که به تروریست‌هایی که تمام این اتفاقات رو رقم زدن و تمام این جنایات و خیلی بیشتر از این رو مرتکب شدن به چشم دولت مشروع نگاه کنی و بگی به مذاکره آمریکا با این تروریست‌ها خوشبینی. پس این همه قربانی چی میشن؟ کی جواب این همه قتل و تجاوز و بدبختی رو میده؟ چرا قاتل و متجاوز باید در قدرت بمونه؟

دیانا طاهر آبادی و محمدحسین شکری هر دو ۱۶ ساله هستند و در خطر اعدام، صدای آن ها باشید.

من از بچگی همیشه یه عادتی داشتم که وقتی خبری از کشته ها می‌شنیدم، حالا در هر حادثه‌ای، به این فکر میکردم که مثل اینه که خودم به اون تعداد مرده باشم. اگر ۱۰۰ نفر در حادثه آتش سوزی مردن یعنی صد زندگی، صد تجربه، صد خانواده، صد دوست، صد نفر که در ذهن خودشون همونقدری مهم بودن و حیات داشتن که من بعنوان خواننده خبر در ذهن خودم دارم. صد نفر که سالها درد کشیدن، ترسیدن، هیجان داشتن، لذت بردن، گریه کردن و خندیدن. صد نفر نقش اول. ولی همزمان میدیدم که دیگران زندگی‌ها رو به عدد تقلیل میدادن و راحت هضم میکردن و بعد از مدتی حتی بدون هیچ اندوهی دفعش میکردن. چون براشون کل اون حوادث "عدد" بودن و اعداد هم راحت پاک میشن. حالا الان در وضعیتی زندگی میکنیم که در خوشبینانه ترین آمار، فقط در دو روز حداقل ۴۲۰۰۰ نفر کشته شدن. ۴۲۰۰۰ لبخند محو شده، ۴۲۰۰۰ نفس خاموش شده، ۴۲۰۰۰ قلب که دیگه نمی‌تپه، ۴۲۰۰۰ دوست که دیگه برنمیگرده، ۴۲۰۰۰ "من" که بدون هیچ مقدمه‌ای به پایان رسیدن. و البته هزاران قتل عام در ۵ دهه، و البته صدها اعدام... و البته صدها خودکشی... و البته فقر و فلاکت و بیماری و قربانی هاشون... برام خیلی سخته که این ها رو با عدد بپذیرم، هضم کنم و بعد بذارمشون کنار و به زندگیم ادامه بدم. برای من حتی یک نفر هم زیاده. ولی عده‌ای رو میبینم که چقدر راحت روی خون ماله میکشن. من نه الان، نه هیچوقت دیگه‌ای، متوجه منطق "بذار توافق بشه دلار بیاد پایین تورم کم بشه ارزش پاسپورت بره بالا سفارت آمریکا باز بشه پری دریاییا تو سواحل خزر شیک بزنن و قالیباف پرواز کنه" نمیشم. خیلی باید احمق باشی یا دیگران رو احمق گیر آورده باشی که فکر کنی قراره این مذاکره‌ها ایران رو یک کشور قابل زیستن بکنه. و باید خیلی بیشرف باشی که فکر کنی میشه نسبت به تمام این‌ها بی‌تفاوت بود. راستی، یک مقام سپاه به تازگی گفت قراره پول هایی که از آمریکا میگیریم رو خرج بازسازی حماس کنیم. ما که فراموش نکردیم خود جمهوری اسلامی، ایران رو ویران کرد و داره به اینکار ادامه میده. ولی شما ببو گلابی ها برای توافق خوشحالی کنید.

این وسط که اخوندپرست ها برای رامین رضاییان جامه می‌درن، یادی کنیم از جاوید نام نادر مولوی، ۱۸ ساله و فوتبالیست، ۱۹ دی ماه توسط نیرو های کثیف جمهوری اسلامی کشته شد.

ده‌ها هزار نفر از مردم و هزاران کودک و جوان از جون خودشون گذشتن برای آزادی. یه عده انقدر خودخواه و پلشتن که حتی نمیتونن از تشویق تیم فوتبال جمهوری اسلامی بگذرن.

خبر اومده که یک فوتبالیست ملی پوش (به دلیل لوگوی لباس مشخص شد تیم ملی جمهوری اسلامی) در یک هتل پنج ستاره در ترکیه، تلاش کرده دختر ۱۴ ساله بریتانیایی رو برای «بغل کردن» به پشت پرچین بکشونه. زمانی که پدر و مادر این دختر برای خرید بستنی اون رو با خواهر ۱۰ ساله‌ش کنار استخر هتل ترک کرده بودن، یک فوتبالیست به دخترها نزدیک شده و دختر که از دیدن یک بازیکن فوتبال هیجان زده شده بوده درخواست کرده باهاش سلفی بندازه‌. بعد از اون، بازیکن تلفن دختر رو گرفته و باهاش برای خودش پیام فرستاده. بعد از اینکه فهمیده دختر ۱۴ سالشه بهش گفته تو خیلی هاتی و خواسته بغلش کنه و اون رو پشت پرچین ها بکشونه. فوتبالیست اصرار میکنه اون رو جایی ببره که "هیچکس نبینه" که دختر میگه پدرم داره میاد و فوتبالیست میترسه و فرار میکنه. خانواده دختر با خانواده بریتانیایی دیگری هم آشنا شدن که دختر ۱۵ ساله اون‌ها توسط همین فرد آزار جنسی داده شده. بعد از شکایت پدر دختر، هتل ضمانت کرده بود که این بازیکن رو اخراج میکنه و کادر تیم ملی گفته بودن بازیکن شخصا عذرخواهی میکنه که این اتفاق نیفتاده. هیچ فیلم دوربین مداربسته ای هم از حادثه به خانواده دختر ارائه نشده.

نه تنها ایران این بار تیم ملی نداره و این تیمی که رفته جام جهانی، تیم فوتبال رژیم تروریستی اسلامیه، بلکه ما هیچوقت تیم ملی نداشتیم و همیشه فوتبال ایران زیر دست سپاه و غرق فساد و رانت بوده. فوتبالیستای خوب ایران همه از تیم ملی حذف شدن و یه مشت بسیجی/سپاهی موندن که چند روز پیش هم یه دختر بچه رو توی هتل ترکیه آزار جنسی دادن. پس آره، اگه کسی برای اینا جیغ و هورا بکشه و ازشون طرفداری کنه یعنی از اقدامات جمهوری جنایتکار اسلامی و سپاه تروریستی پاسداران طرفداری کرده و بهشون کمک کرده که پروپگاندای رژیم علیه مردم رو پخش کنن و روی خون ده ها هزار نفر ماله بکشن و شرایط افتضاح کشور رو عادی سازی کنن.

این خیلی نفرت انگیز نیست که از اول شروع جام جهانی، تنها کاری که مردان دارن میکنن اشتراک گذاشتن عکس از زنان طرفدار تیم کشورهای مختلف و کامنت‌های وحشتناک جنسی دادن درباره بدنشونه؟

روسیه به اندازه‌ای که باید باشه منفور نیست. حداقل بیست برابر بیشتر باید منفور باشه.

دختر ایرانی خطاب به افرادی که پرچم جمهوری اسلامی رو بالا بردن میگه این پرچم تروریستاست. بعد یک روس به پوشش این دختر حمله میکنه و میگه این چه لباس تحریک کننده‌ایه که پوشیدی و الگوی درستی برای دخترای جوان نیستی.

به قتل رسیدن زن ایرانی و دخترش توسط طالبان

این عکس ۱۵ سالگی «چیمن حسین‌زاده» از بیست سال پیش است؛ دختری اهل بوکان که عاشق ترانه‌های داریوش بود. همان سال چیمن به میل خانواده‌اش در کودکی همسر مردی شد که خود را مهندسی اهل بلوچستان معرفی می‌کرد. چند ماه بعد، مرد او را به افغانستان برد و در همان بدو ورود، مدارک هویتیِ ایرانیِ چیمن را سوزاند؛ و این آغازِ اسارتِ بیست ساله‌ی او در غربت بود. ​چیمن در تمام این سال‌ها، در روستای «غلدوری» ولایت سرپل افغانستان ماند، قابله و مامای روستا شد، چهار پسر و دو دختر به دنیا آورد، اما هرگز تسلیم تقدیرِ تحمیلی‌اش نشد. مردم محل او را با لقب بی‌بی چمن‌گل صدا میزدند و او از اهالی پرستاری میکرد. روز حادثه «مفتی محمدالله»، مسئول اداره حج و اوقاف طالبان به خانه‌اش آمد تا «سارا»، دختر ۱۵ ساله‌ی او را به زور به عقد خود درآورد. سارا دقیقاً هم‌سن و سالِ همین روزهای مادرش در این عکس بود. اما چیمن در چشم‌های تروریست طالب نگاه کرد و گفت: «نه! نمی‌گذارم دخترم هم به سرنوشت من دچار شود». آن مقام طالبان هم اسلحه کشید و مادر و دختر را با شلیک گلوله به قتل رساند.

-Masih Alinejad #زنکشی

چرا زن در اسلام نمیتواند برابر باشد؟

در دهه‌های اخیر، با افزایش جمعیت مسلمانان در غرب و گسترش تبلیغات نهادهای اسلامی، بیش از پیش شاهد تقابل بین آموزه های دینی و جنبش های مدرن حقوق زنان هستیم. در همین حال بین جماعت مذهبی میانه‌رو، مفاهیمی مثل "فمینیسم اسلامی" و "عدالت جنسیتی اسلامی" بعنوان پاسخ های تدافعی در برابر نقدهای فمینیستی مطرح شده. اگرچه مسلمانان در تلاشند تا چهره‌ای انسانی‌تر از اسلام ارائه دهند، اما در عمل چاره‌ای جز مخفی کردن ساختارهای زنستیزانه‌ای که طی قرن‌ها تثبیت شده ندارند. در بطن قرآن و سنت اسلامی، روابط جنسیتی نه بر اساس برابری و یا عدالت، بلکه بر مبنای مالکیت و اطاعت بی چون و چرا طراحی شده‌اند. قران صراحتا اعلام میکند که مردان "قوام" بر زنانند و ارث و شهادت زنان از نصف کمتر است. زنان حق طلاق ندارند و این حق جزو اختیارات مرد در ازدواج است. مردان مجاز به داشتن همسران متعدد هستند و آمیزش بدون رضایت با آن‌ها یک حق تضمین شده در قرآن برای مرد مسلمان است. در سوره نساء، نه تنها مرد ولی زن معرفی شده، بلکه در صورت هرگونه نافرمانی اجازه دارد زنان خود را کتک بزند. قرآن همچنین به صراحت اجازه‌ی آمیزش جنسی با زنان اسیر جنگی و زنانی که در جنگ غنیمت گرفته شده اند را به مردان مسلمان میدهد که این عمل مصداق تجاوز است. اسلام نه تنها برده‌داری جنسی را لغو نکرد، بلکه کنیزداری از سنت‌های پیامبر و امامان بود و امروزه نیز در کشورهای اسلامی زنان زیادی بعنوان برده فروخته میشوند. در آل عمران، قران زنان را در کنار طلا و نقره و اسب و گاو و زمین، از زینت های پوچ و بیهوده‌ی دنیا و یک لذت زودگذر معرفی میکند. چنین نگرشی نه منشا کالاانگاری زنان در اسلام، بلکه بازتابی از تفکرات پایه گذار این دین است و شان انسانی زنان را به کالای جنسی مردان بودن تقلیل میدهد. زنان همچنین قادر به ریاست و امامت نیز نیستند چون عقلشان ناقص و نطقشان باطل است. در شرایطی خاص زن میتواند زن دیگر را امامت کند ولی آن‌هم احکام تحقیر کننده زیادی در بطن خود دارد. با این وجود جریانات اصلاح‌طلب اسلامی با ارائه تفاسیر نرم‌تر از آیات قران و جعل احادیث و احکام سعی دارند تصویر معتدل تری از اسلام ارائه دهند. اما این پوشش کاذب نه تنها جامعه اسلامی را متحول نمیکند، بلکه دست به توجیه زنستیزی زده و تنها جلوی انتقاد به سنت های غیر انسانی و تاریخ گذشته را میگیرد و نظام مردسالارانه را در پوشش مفاهیم مدرن حفظ میکند. تنها راه رهایی اسلام از جهالت و زنستیزی، ترک نص قرآن و احادیث و جدایی کامل از احکامی است که با فرض برتری مرد و تفاوت کامل دو جنسیت پایه‌ریزی شده که در عمل ممکن نیست. فلذا زن در اسلام نمیتواند فردی برابر باشد، آن هم با فرض بر اینکه بتواند یک فردیت در نظر گرفته شود.

ریدن به قبر رهبر و ذره ذره باورهای رژیم در ۵ دهه چون فکر میکنن اگر چکمه آمریکا رو بلیسن میتونن بیشتر حکومت کنن

ژژژژژژژژ😂😂😂😂 قشنگ تیتر به عکس میخوره

درباره توافق بنظر من جمهوری اسلامی نمیتونه چند روز بیشتر ژست صلح با جهان رو حفظ کنه تهش دوباره به وحشی گری و حیدر حیدر و توهم شخم زدن تلاویو میرسه

چند روزیه نژادپرستانی رو میبینم که طبق عادت همیشگی، سعی دارن علیه زنان افغانستان نفرت پراکنی کنن. این بار البته حملات مستقیم به این زنان نیست، بلکه فمینیست‌های ایرانی رو هدف گرفته که در تلاشن تا با این زنان شجاع و مبارز ذره ای همدلی نشون بدن. مدام تکرار میکنن که "لازم نکرده واسه اونا دلسوزی کنی خودشون از طالبان بدترن لیاقتشون همونه."، "بعضی مهاجراشون هنوز نماز میخونن/حجاب دارن پس طالبانم از سرشون زیاده". من هرگز از این ناراحت نخواهم شد که دیگران برای انتخاب‌هاشون مسئول شناخته شدن. یا اینکه تفکر نقادانه علیه کورکورانه دنبال کردن تفکرات آسیب‌زا شکل گرفته. یا حتی استقبال میکنم از اینکه مردم متوجه شدن اسلام یک دین جنایتکارانه‌ست. ولی بعنوان یک زن این ایراد رو وارد میکنم که چرا قبل از تلاش برای تعیین کردن یک سرنوشت شوم برای یک زن، بوسیله یک خط پر از دشنام، به سرگذشت و هویت پیچیده‌ی اون زن قربانی توجه نمیشه. بعنوان یک فمینیست، میپرسم که دقیقا از چه زمانی ما اجازه داریم زنانی رو لایق زنستیزی بدونیم و برای حقوق زنان خط‌کشی کنیم؟ حالا که بحث زن مسلمان دوباره مطرح شده، بذارید بیشتر به این تجربه زیسته فکر کنیم. به تلاقی زن بودن و اسارت در محیط دینی. به تلاقی مردسالاری با ایدئولوژی مذهبی. به اینکه چطور یک زن میتونه این افکار، آموزه‌ها، کنترل، دستکاری ذهنی، شست و شوی مغزی، تنبیه‌های سخت جسمی و روانی، احکام، محرومیت، اسارت، تحقیر، خشونت و ترس رو تاب بیاره و به سلامت از اون‌ها عبور کنه. و اینکه بعد از این همه، هویت اون زن در جریان تحمل تمام این وحشی‌گری‌های ناخواسته چطور شکل میگیره. زن در این جهنم چطور رفتار میکنه، چطور باید رفتار کنه و یا چقدر آزادی عمل داره؟ ما از تاثیر شکنجه‌ها، تکرار ساعتی و روزانه آموزه‌ها، تروماهای نسلی، وابستگی اقتصادی، آموزش دینی از کودکی، نیاز به تعلق، احساس گناه، تهدیدات جانی و عاطفی و البته خطر طرد شدگی بر کوچک شدن دایره انتخاب این گروه خاص از زنان حرف میزنیم. اینکه جوامع بنیادگرا چقدر این زنان رو محدود میکنن و اینکه آیا همه زنان دسترسی به آموزش عالی، استقلال مالی، امنیت، حمایت اجتماعی و امتیاز ویژه‌ای رو دارن که بتونن اسارت رو پس بزنن؟ همه میتونن ریسک از دست دادن خانواده، خانه، فرزندان و یا حتی جان خودشون رو بپذیرن؟ ما اینجا درباره درست و غلط بودن رفتارهای قربانی حرف نمیزنیم. درباره تجربه جنایت توسط قربانی‌ای که بین خشونت سیستماتیک و جنگ روزمره برای بقا محبوس شده حرف میزنیم. درباره اینکه عقاید قربانی، ظلمی که بهش روا شده رو توجیه نمیکنه. یا اینکه هویت قربانی نباید روی قضاوت ما درباره آثار خشونت تاثیر بذاره. اگر قرار بر فمینیست بودن ماست، اجازه نداریم در کنارش قربانی نکوه باشیم. وقتی تصمیم میگیریم از جایگاه امن‌تر، طبقه بالاتر و با امتیاز بیشتر درباره زندگی کسانی که در فاصله‌ای دورتر و در شرایطی به مراتب سخت‌تر زندگی میکنن اظهار نظر کنیم و حکم صادر کنیم همیشه باید جانب احتیاط رو رعایت کنیم. زن مسلمان رو بکشید همون زنکشی و زن مسلمان رو لخت کنید همون تجاوز باقی میمونه. اگر راه درست صدور دستور نسل کشی بود این همه آتئیست، آگنوستیک و اکس-مسلم وجود نداشت که شبانه روزی برای آگاهی رسانی تلاش کنن. اگر همه قربانیان بسته به هویت لایق خشونت بودن، یکی از بزرگترین دغدغه‌های فمینیستی ایجاد خانه های امن و شبکه‌های حمایتی در مناطق مسلمان نشین نبود. خیلی وقت‌ها تا زندگی نکنی نمیفهمی و جفت شدن دهان باز و نفهمی گاهی ناخواسته میتونه تو رو همراستای یک جنایت قرار بده. اگر هرگز در خردسالی مجبور به پوشیدن حجاب نشدی، هرگز قربانی ختنه دختران نبودی، هرگز در کودکی شوهر داده نشدی، هرگز بخاطر حجاب کتک نخوردی، هرگز تهدید به اسیدپاشی نشدی، هرگز بزرگترین کابوست بریده شدن سرت توسط خانوادت نبوده، اگر تا با حال داغی روی دست و پات نذاشتن چون با پسربچه ها بازی کردی، اگر تا بحال برات دیکته نشده که بدنت منبع فساده، اگر تا بحال بخاطر رنگ جوراب، آرایش، لبخند و لاک تا حد مرگ کتک نخوردی، اگر از کودکی تا بزرگسالی زیر دست پدر یا شوهر مسلمان ابیوزر نبودی و بخاطر شکستگی دنده هات زمین‌گیر نشدی، اگر انقدری محدود و ایزوله نشدی که کار و تحصیل برات آرزو باشه، اگر هرگز بین تحمل خشونت مادام‌العمر و بی‌خانمانی دست به انتخاب نزدی، اگر فرصت داشتی که گرفتار چرخه بی‌پایان تجاوز-کار خانگی-زاییدن-تجاوز نشی، شاید خیلی نتونی درک کنی که زن مسلمان چرا قربانیه. ولی خیلیامون بر حسب تجربیات مشترک میتونیم درک کنیم که چرا بزرگترین معضل زندگی زن مسلمان تفکر درباره فلسفه وجودی و نوشتن مقاله در زمینه ندانم گرایی نیست. این متن رو بعنوان یک فمینیست، زنی با ترومای دینی، یک کوییر که مسلمانان بدون درنگ میکشنش و تندروترین اسلام ستیزی که میشناسید نوشتم. امیدوارم راجع بهش فکر کنید.

اریانا یه موسسه‌ی خیریه باز کرده که تمرکز اصلیشون روی جامعه کوییر و افراد ترنسه