رایآ بینِ روزها.

حتی فردا هم برایم مبهم است چه برسد به آینده؛ اما راهی به جز ادامه دادن ندارم.

من مطمعنم میتونی بهت ایمان دارم 😁♥️

اگه نتیجه خوبی گرفتید بگید منم باهاتون خوشحالی کنم❤️ @yalda10bot

رتبه‌مو دیدم و واقعاً شوکه شدم… بیشتر از چیزی شد که فکر می‌کردم. تراز کنکورمم خوب نشده. نمی‌دونم چی باید بگم، هنوز خودمم نتونستم باهاش کنار بیام و حرف بزنم. فقط یه سؤال تو سرمه؛ یعنی امسال میتونم؟ :)

مایل به مشارکت در امر خطیرِ ریکت؟ :))

هنوز روزهایی هست که ندیده‌ام، آدم‌هایی که نشناخته‌ام، و اتفاق‌هایی که قرار است نگاهم به زندگی را عوض کنند؛ پس شاید هنوز برای ناامید شدن زود باشد.

اَندکی روزمرگی! از آخرین روزِ تابستون✨

اگه موقع برنامه‌ریزی وسواس زیادی دارید، اول ببینید جزو کدوم دسته‌اید؛ چون برنامه‌ریزی برای همه یه شکل جواب نمی‌ده. یه عده اگه برنامه مشخص و دقیقی نداشته باشن، مدام استرس دارن که «الان باید چی بخونم؟» و نمی‌تونن با خیال راحت درس بخونن. این افراد بهتره برنامه دقیق‌تری داشته باشن، چون مشخص بودن کارها بهشون آرامش میده. اما یه عده دقیقاً برعکسن؛ وقتی برنامه‌شون بیش از حد ریز و دقیق باشه، با انجام نشدن یه قسمت کوچیک، کل برنامه به‌هم می‌ریزه و استرس می‌گیرن. من خودم خیلی جاها اینطوری بودم؛ انقدر برنامه‌هام رو ریز می‌چیدم که اگه یه پارت عقب می‌افتاد، حس می‌کردم کل روزم خراب شده. برای این دسته بهتره فقط مشخص کنن طی چند هفته یا یک ماه آینده قراره چه مباحثی رو تموم کنن و به چه نقطه‌ای برسن، و برنامه اشون رو روزانه بنویسن. در نهایت، برنامه باید باعث بشه با خیال راحت‌تر درس بخونید، نه اینکه هر روز بابت اجرا نشدنش خودتون رو تحت فشار بذارید.

_برای ادبیات، دستور و آرایه رو از الان بخونید و حتماً سوالات مفهوم حل کنید؛ چون نزدیک امتحان نهایی تازه می‌فهمید چقدر می‌تونن اذیت‌کننده باشن. _برای ترجمه‌ی فعل عربی هم حتماً یه روتین ثابت داشته باشید و فرمول بیست رو کار کنید. توی بخش ترجمه‌ی جمله، مخصوصاً جمله‌هایی که فعل و زمانش تغییر کرده، بیشتر تمرین کنید؛ چون از این قسمت سؤال زیاد میاد. _برای زبان، حتی اگه سطح‌تون ضعیفه، دوره‌ی «شروع از بهمن» استاد قیومی یا قریشی می‌تونه خیلی کمکتون کنه و کارتون رو راه بندازه. _اگه حفظیات‌تون ضعیفه، دینی رو نذارید برای دو ماه آخر. از همین الان کم‌کم کارش کنید و خیلی درگیر این حرف که «حفظیه و بعداً یادم میره» نشید؛ با مرور، قابل جمع کردنه. _سلامت رو فعلاً لازم نیست جدی بخونید، ولی اگه حفظیات‌تون ضعیفه، قبل از نهایی حتماً حداقل یه دور کاملش کنید؛ چون گذاشتنش برای روزهای آخر واقعاً جمع‌کردنش رو سخت می‌کنه. پیشنهادِ خوب: کلیپ‌های سیب‌ترش برای درس‌های عمومی، مخصوصاً آرایه و دستور ادبیات و قواعد عربی، واقعاً خوبن.

دفتر چک‌لیست داشته باشید؛ هر مبحثی که می‌خونید تیک بزنید، شمع روشن کنید، عطر بزنید، خط لب قهوه‌ای بکشید، برای خودتون کاپوچینو درست کنید، آهنگ بذارید و با لذت درس بخونید.

🖇️🕯️🌼🪄

هر چیزی که براش عرق نریختی باعث اشک فردات میشه.

دقیقا! باید کمال‌گرایی رو کنترل کرد؛ و اگر نه خیلی از کارایی که میتونستی انجام بدی رو میبینی بخاطر یک سری چیزای عجیب انجام ندادی...

🌟_قسمت دومِ چیزایی که تو مسیر کنکور فهمیدم: عمومی‌ها رو هم از الان جدی بگیرید. نذارید برسه به چند ماه آخر و اون موقع تازه یادتون بیفته که باید براشون کاری بکنید. خیلی راحت می‌شه عقب انداختشون و بعداً بابتشون حرص خورد. و مهم‌تر از همه، از همین الان کار کنید. منتظر یه روز ایده‌آل، یه برنامه ایده‌آل یا یه ساعت مطالعه عجیب‌وغریب نباشید. خودتون رو درگیر ساعت مطالعه‌های نجومی نکنید. یه مقدار منطقی و متوسط بخونید، ولی بتونید همین روند رو هفته‌ها و ماه‌ها ادامه بدید. خودتون رو با بقیه هم مقایسه نکنید. واقعاً مقایسه کردن ساعت مطالعه و تعداد تست و درصد با بقیه، بیشتر از اینکه کمکتون کنه، ذهنتون رو به‌هم می‌ریزه. مسیر هر کسی متفاوته. برای خودتون یه «حداقل مطالعه» مشخص کنید؛ یه مقداری که حتی توی بدترین و خسته‌ترین روزها هم بتونید انجامش بدید. این باعث می‌شه روزهای بدتون تبدیل به صفر مطلق نشن. استمرار به نظرم خیلی مهم‌تر از اینه که چند روز پشت سر هم خیلی زیاد بخونید و بعد چند روز کامل از درس فاصله بگیرید. در مورد خواب هم یه چیزی که خودم فهمیدم اینه که اگه واقعاً خوابتون میاد، بخوابید. با خواب‌آلودگی جنگیدن الزاماً به معنی مطالعه مفید نیست. اگه زمان‌های تلف‌شده‌تون رو کم کنید، می‌تونید هم خواب کافی داشته باشید و هم به ساعت مطالعه‌ای که می‌خواید برسید. تا جایی که می‌تونید هم بدنتون رو به قهوه و کافئین وابسته نکنید. قرار نیست برای اینکه چند ساعت بیشتر بیدار بمونید، خواب و استراحتتون رو فدا کنید. ورزش رو هم حذف نکنید. حتی روزی حدود نیم ساعت پیاده‌روی یا یه فعالیت ساده، مخصوصاً وقتی ساعت‌های زیادی می‌شینید و درس می‌خونید، می‌تونه خیلی کمک‌کننده باشه. گوشی هم لازم نیست کلاً از زندگیتون حذف بشه؛ فقط کنترلش کنید. مشکل وقتی شروع می‌شه که هر چند دقیقه یک‌بار برید سراغش و تمرکزتون رو از دست بدید. برای استفاده ازش زمان مشخص داشته باشید و موقع درس خوندن تا جای ممکن از دسترستون دورش کنید. و در آخر، فکر نکنید قراره هر روز فوق‌العاده باشید. بعضی روزها خیلی خوب پیش می‌ره، بعضی روزها نه. چیزی که مهمه اینه که به خاطر یکی دو روز بد، کل مسیر رو رها نکنید. اگه بخوام همه اینا رو توی یه جمله خلاصه کنم: کمتر دنبال کامل بودن باشید، بیشتر دنبال ادامه دادن باشید.