Luminance

فکر می‌کنم بخش بزرگی از دلخوری‌ها از یه اشتباه خیلی ساده شروع می‌شه. ما از آدم‌ها انتظار داریم شبیه خودمون باشن. نه دقیقا خود ما، اما انتظار داریم مثل ما فکر کنن. به چیزهایی اهمیت بدن که برای ما مهمه. همون‌طور واکنش نشون بدن که ما نشون می‌دیم. و حاضر باشن همون فداکاری‌هایی رو بکنن که ما می‌کنیم. و وقتی این اتفاق نمی‌افته، با حجم بزرگی از ناامیدی تنها می‌مونیم؛ ناامیدی‌ای که حتی نمی‌دونیم باید باهاش چه کار کنیم.