‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌ ‌ ‌ ๋ ࣭ ‌ 𝗉ī𝗇𝗄𝗎 グミ ֶָ

اکـتبر شـده؛ مـردم یا به عشقی که در سیـنه دارنـد اعتـراف می‌کننـد، یا سـالگـرد عشـقشـان را جشـن می‌گیـرنـد… اما ما چـه؟ ما هنـوز میـان گفتـن و نـگفتن مـعلقیم، میان نـزدیـک شـدن و فاصـله گـرفتن. تو خـنده‌های مصنـوعی‌ات را به دیگـران نشـان می‌دهی، و من خود را پشـت سـکـوت پنـهان می‌کنم. ما اکنـون جـز دو نام نیسـتیم؛ دو خاطره‌ای که روزگـاری کنار هم بودنـد و حالا در پس دیـوار سکـوت گم شده‌انـد.