Endorphins

کل جام جهانی فدای اجرای پُست ملون شو خوش

عالیه بیژن مرتضوی داره برا ۷ کون کره‌ای ویالون می‌زنه، مدونا وسط خوندن صداش به مشکل خورد، تد لسو اومد گیتار داد دست جاستین بیبر، شکیرا اومد برا اکسش شیک زد، دوا لیپا گرمش بود خیلی، ایسپ و ریانا و جی‌زی و اون افریته ایلومیناتی هم داشتن نگاه می‌کردن.

دژاوو شدن توی خواب جدیده؟

دندونِ نیشِ من یه‌ذره از مال تو تیزتره.

مطهرنیا را دوست دارم. دل او برای این سرزمین می‌سوزد. نیت و قلبش پاک است. آدم مودب‌یست. مطهرنیا می‌تواند آینده را پژوهش کند. زمانی به او ایمان آوردم که اعتراضات و جنگ‌های اخیر را پیش‌بینی کرده بود. اما او فالگیر نیست، از دید علمی، منطقی و فلسفی خودش به مسائل می‌نگرد. سناریوهای مختلف را توضیح می‌دهد و می‌گوید "روند فعلی به این مسیر می‌رود." آینده‌پژوهی علمی نوین است. اما این همه ماجرا نیست. دلیل اینکه او را دوست دارم این است که وطن‌پرستی عمیقی در کلماتش حس می‌کنم. علاقه فراوانی به ادبیات و تاریخ پارسی دارد برایم غروربخش است؛ و همچنین خرد زیادی درون حرف‌هایش می‌جوشد. نشستن پای حرف‌هایش حوصله می‌خواهد، هرکسی اینکار را می‌کند می‌داند که این، نون و آب نمی‌شود، اما هر گفتگوی او یک کلاس درس فوق‌العاده‌ست. پر از خرد و بینش پخته به خیلی موضوعات که یکی از آن‌ها سیاست هستند. نکته‌ای که برایم جالب است، یکی از خردمندترین مردان این سرزمین، وقتی می‌خواهد بنشیند و لب به سخن بگشاید، گویی در یک روستای دورافتاده در آفریقا یا چنین جایی‌ست! نه سیاه است و نه چیزی، تنها راجب اینترنت صحبت می‌کنم. سخنان او مرتب قطع می‌شوند و کانفیگ پولی‌اش هم یاری نمی‌کند. چه تناقض مسخره‌ای. چه موضوع مسخره‌ای. همیشه خونسردی خودرا درباره این موضوع حفظ می‌کند. این تناقض به‌قدری مضحک و مسخره‌ است که باید درباره آن می‌نوشتم.

میکروفونِ پیر دانا خراب است!

🤲