چـکـامـهـ زار 🌘📜
Відкрити в Telegram
سر انجام به ادبیات روی آوردم؛ پیوسته پناهگاه کسانی‌ست که نمی‌دانند سر پُر شور خود را کجا بر زمین بگذارند. 2024/12/2
Показати більше436
Підписники
Немає даних24 години
-77 днів
-1630 днів
Архів дописів
از آدمایی که طور رفتار میکنن انگار هیچ اتفاقی نیفتاده و همه‌چیز طبق رواله حالم بهم می‌خورد.
و فهمیدم آدم می‌تواند هرگز کسی را ندیده باشد و نشناسد، اما با اندوه و زخم او، قلبش هزاران تکه بشود.
خیال می‌کردم اگر تو را داشته باشم، همانند صبح پر از امیدم، نمی‌دانستم تو را نخواهم داشت و چون شب بی‌امید و تاریک و تنها خواهم ماند.
