VØɌŦɆX

بسیار سخن بود، نگفتیم و گذشتیم.

به خودی زدن زرنگی نیست ، بی ذاتیه.

واقعا عجيبه .تو ایران ممکنه واسه کسایی اشک بریزی که اصلا نمیشناسیشون فقط انگار غم اونا غم تو هم هست " الهه‌حسین‌نژاد"

انقده سنگینم‌ که پیر شده قلبم تو من.

حال بدی تا صبح تمومی نداره

بعضی حرف‌ها، فقط حرف نیستن؛ گلوله‌ان! حرفشون رو پس هم بگیرن؛ زخم گلوله‌ای که شلیک شده، هیچ‌وقت خوب نمی‌شه!

باور کنید ما احمق نیستیم،فقط حوصله نداریم به روتون بیاریم.

یه قسمتی از بزرگسالی اونجاست که میفهمی زندگی منتظرت نمیمونه بعد هرشکست باید خودت تیکه‌هات رو از زمین جمع کنی و با زخم‌هات ادامه بدی، تو مسیر که حرکت کنی کم کم دوباره ترمیم میشی! زندگی با هر اتفاقی در جریانه پس تو هم باید ادامه بدی.

کاش وقتی می‌گفتم بیخیال، واقعا بیخیال می‌شدم.

فکر می‌کنی تموم شده، خیال می‌کنی فراموش کردی، اما جایی در اعماق وجودت حسش می‌کنی، همیشه...

‏ما همچنان می‌سوزیم و می‌سازیم. قسمت مان بوده یا نبوده ،دیگر اهمیت ندارد.

مرسی که خودت رو از چشم‌هام انداختی اگه به من بود حالا حالاها میزاشتمت رو چشم‌هام و میبخشیدمت.

هرچی سرمون میاد از "این با همه فرق می‌کنه" میاد.

بذار سقوط كنی، اگر قرار است سقوط کنی آن که خواهی شد تو را خواهد گرفت! كارل گوستاو يونگ

و من فرو رفتم در چیزی که نامش را نمی دانستم اما از زخم عمیق تر بود و از مرگ اندکی خفیف تر.

اما عزیزمن! کاش در روزگار دیگری می‌زیستیم ! ما همگی حیف بودیم.

کاش بمیرم